Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/15423 K.2023/4380

Hükümlü hakkında kurulan hükmün; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 02.06.2022 tarihli ve 2019/219 Esas, 2022/400 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere dosyanın daha önce Yargıtay denetiminden geçmesi nedeniyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2012 tarihli ve 2012/80 Esas, 2012/256 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten nitelikli yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2012 tarihli ve 2012/80 Esas, 2012/256 Karar sayılı kararının, hükümlü tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 17.09.2014 tarihli ve 2014/9886 Esas, 2014/30182 Karar sayılı ilâmı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

3. Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2014 tarihli ek kararı ile, hükümlü yönünden yargılanmanın yenilenmesi talebinin kabulüne ve infazın durdurulmasına ve dosyanın yeni esasa kaydedilmesine karar verilmiştir.

4. Duruşma açılmak suretiyle bu şekilde yeniden yapılan yargılama neticesinde Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2017 tarihli ve 2014/723 Esas, 2017/99 Karar sayılı kararı önceki cezanın onaylanmasına karar verilmiştir.

5. Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2017 tarihli ve 2014/723 Esas, 2017/99 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 12.01.2021 tarihli ve 2020/15954 Esas, 2021/953 Karar sayılı ilâmı ile özetle; katılan hakkında Konya Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 30.03.2012 tarihli raporda yaralanmanın yüzde sabit ize neden olduğu belirtildiği halde, Adli Tıp 2. İhtisas Kurulunca 03.10.2016 tarihinde düzenlenen raporda yaralanmanın yüzde sabit ize neden olmadığının belirtildiği,

Adli Tıp 2. İhtisas Kurulu raporu ile Konya Adli Tıp Şube Müdürlüğü raporu arasında çelişki olduğu anlaşılmakla, Adli Tıp Genel Kurulundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı ve 87 nci maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor aldırılarak bu çelişkinin giderilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2021/257 Esas, 2022/415 Karar sayılı kararı ile önceki cezanın onaylanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlü müdafiinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde sanığın katılanın burnuna yumruk atarak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, burnunda hayat fonksiyonlarını orta (2.) derecede etkileyecek kemik kırığına ve yüzünde sabit ize neden olacak nitelikte yaraladığı belirtilmiştir.

2. Yargılamanın yenilenmesine konu olayda hükümlü tarafından yeni delil olarak daha önceden dinlenmeyen üç tanık ve iki adet fotoğraf bildirildiği, hükümlüye ait askerlik yaptığı dönemdeki fotoğrafları da ilgili askerlik şubesinden temin edilerek Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Ses ve Görüntü İnceleme Şubesinden rapor alındığı, 23.02.2016 tanzim tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda katılana ait olduğu bildirilen 6 adet fotoğrafın incelenmesi neticesinde söz konusu fotoğraflarda manipülasyon bulguları tespit edildiği kanaatine varıldığı, hükümlü tarafından bildirilen tanıklardan H.G.

"Ben şuan ismini vermek istemediğim bir kişiden, evlenmeden önce tarihini hatırlamadığım bir zamanda ...'yi eşeğin teptiğini ve burnundaki izin bu şekilde oluştuğunu duydum." demiş; lüzum üzerine tanığa bu bilgiyi kimden aldığı hususu sorulmuş: Ben ...'yi eşek teperken orada değildim. Gözümle görmedim.

Kimden duyduğumu ise taraflar arasında kavga ve husumet oluşmasın diye söylemek istemiyorum. demiş, tanığa maddi gerçeğin ortaya çıkarılabilmesi adına bu bilgiyi kimden aldığı hususu ısrarla yeniden sorulmuş, 'Ben bunu kimden öğrendiğimi söyleyemem.", tanık G.S."Katılan ile herhangi bir husumetim yoktur ancak geçmişte bir kırgınlığımız olmuştu. Askere aynı dönemlerde gittik. Birbirimizin asker eğlencesine gelmiştik.

Ben katılan ile hiç çok yakın mesafeden bu sıralarda muhatap olmadığımdan yüzünde herhangi bir iz çökük varmıydı dikkat etmedim. Bilgim, görgüm yoktur.", tanık G.K. ise "Katılan ile 2009 senesinde İstanbul Sariyer de bir sitenin güvenlik görevlisi olarak beraber çalışmıştık. Sanığın burnunun ortasından kenarına doğru bir iz vardı. Ancak ben bu izin ne şekilde oluştuğunu ona hiç sormadım. Ayrıca burnunda tıkanıklık vardı.

Niye tıkanık diye sorduğumda burnumda et var ameliyat olacağım demişti." demiş; lüzum üzerine tanığa, katılana iyice yaklaşması ve burnuna bakması söylenerek 2009 senesinde katılanda bulunduğunu belirttiği izin şuan ki iz ile aynı olup olmadığı hususu sorulmuş: o tarihten bu yana altı sene geçti.

Ancak hatırladığım kadarıyla 2009 senesinde burnunda var olan iz şuan ki burnundaki iz ile aynıydı." şeklinde ifade verdiği, yargılamanın yenilenmesi talebine konu hükümlü tarafından sunulan fotoğraflar ve tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde, 23.02.2016 tanzim tarihli raporda belirtildiği üzere dosyada yer alan ve incelemeye sunulan fotoğraflarda manipülasyon bulguları söz konusu olup bu durum itibariyle söz konusu fotoğraflar hukuka uygun, denetime elverişli ve hükümlü lehine yargılamanın yenilenmesi açısından kabul görmediği,

diğer yandan tanık beyanları dikkate alındığında katılanın yüzündeki izin daha önceden var olup olmadığı konusunda tartışmaya yer vermeyecek şekilde kesin ve net bir tanık beyanı mevcut olmadığı, yalnızca tanıklardan G.K.'nın beyanında katılanın burnunda iz olduğu ifade edilmiş ancak söz konusu izin de olay tarihinin üzerinden altı yıl geçtiği için hatırladığı kadarıyla şu anki izle aynı iz olduğunu tereddüt etmek suretiyle ifade ettiği, bu bağlamda da tanık beyanları yeni delil sebebiyle yargılamanın yenilenmesi açısından kabul görmemekle hükümlü hakkında 2012/80 Esas,

2012/256 Karar sayılı ilâmı ile verilen cezanın kesinleşmesinden sonra hükümlü tarafından yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulmuş ve bu talep kabul edilerek yeniden yargılama yapılmış ise de toplanan deliller sonrasında hükümlünün lehine olabilecek herhangi bir durum saptanmadığından 2012/80 Esas, 2012/56 Karar sayılı ilâmı verilen cezanın onaylanmasına karar verildiği, ayrıca Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 2020/15954 Esas, 2021/593 Karar sayılı ilâmında belirtilen raporlar arasında çelişki Adli Tıp Kurumunun 24.02.2020 tarihli ve 492 karar numaralı raporuyla giderildiği,

katılanın yaralanmasının yüzde sabit iz oluşturacak şekilde olduğu kabul edilmiştir.

3. Hükümlü savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları, fotoğraflar, adlî raporlar, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dava dosyasında mevcuttur.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (5) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

bozma sonrası Adlî Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 492 sayılı "Dava konusu olaya bağlı kişi hakkında düzenlenmiş tıbbi belgelerde tarif edilen ve kişinin 24/02/2022 tarihinde Üst Kurulumuzda yapılan muayenesinde yüz sınırları içerisinde tespit edilen yara izinin, belirli bir mesafeden, belirgin bir dikkat sarf etmeden ilk bakışta fark edilebildiğine göre yüzde sabit iz niteliğinde olduğu" şeklindeki raporun yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin hükümlü tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından, hükümlü müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2021/257 Esas, 2022/415 Karar sayılı kararında hükümlü müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlü müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,