Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/6524 K.2022/5681

Kasten yaralama suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2. maddesi gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı suçtan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına,

sanık ... hakkında verilen hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kastamonu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2014 tarihli ve 2014/334 Esas, 2014/575 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin 02.02.2015 tarihli ve 2015/30 değişik iş sayılı kararlarına karşı Adalet Bakanlığının 21.04.2022 tarihli ve 2021/12119 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.05.2022 tarihli ve 2022/63131 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.04.2018 tarihli ve 2014/15-487 Esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede,

Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 13.12.2021 tarihli ve 2021/12429 Esas, 2021/14936 Karar sayılı ilamında "...Mağdurun 19.01.2012 tarihli oturumda sanıklar ... ve ... hakkında şikayetten vazgeçmiş olmasına göre 5237 sayılı TCK’nin 73/5. maddesindeki “İştirak halinde suç işlemiş sanıklardan biri hakkındaki şikayetten vazgeçme, diğerlerini de kapsar.” şeklindeki düzenleme gereğince sanık ... hakkında da şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekmektedir.

İtirazın bu yönden kabulü yerine reddedilmesinde isabet görülmemiştir. Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ...değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA,..." şeklinde kabul edildiği üzere,

Dosya kapsamına göre, müştekinin yargılama devam ederken 25.09.2014 tarihli 1. oturumda sanıklar Mehmet Masum Yıldız ve ... haklarındaki şikayetinden vazgeçtiğini beyan ettiği, Kastamonu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2014 tarihli kararının gerekçe kısmında ise "... sanıkların intikam almak ve katılan sanık ...'i darp etmek için birlikte hareket ettikleri ...birlikte katılan sanık ...'ı darp ettikleri..." şeklinde yer alan açıklamalara göre Mahkemesince suçun iştirak halinde işlendiğinin kabul edilmesi karşısında,

aynı dosyanın diğer sanıkları Mehmet Masum Yıldız ve ... haklarında açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeni ile düşürülmesine karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı Kanunu’nun 73/5. maddesinde "iştirak halinde suç işlemiş sanıklardan biri hakkındaki şikayetten vazgeçme, diğerlerini de kapsar." şeklinde yer alan düzenleme gereğince aynı olaya ilişkin olan şikayetten vazgeçmenin diğer sanıklara da sirayet edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararların bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar ... ve ... hakkında, mağdura yönelik şikayete tabi basit yaralama suçundan TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açıldığı ve mağdurun 09.12.2014 tarihli oturumda sanıkların iştirak halinde suç işlediği diğer sanıklar Mehmet Masum Yıldız ve ... hakkındaki şikayetinden vazgeçmiş olmasına göre Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden;

1)Sanık ... hakkındaki Kastamonu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2014 tarihli ve 2014/334 Esas, 2014/575 Karar sayılı kararı ile,