Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/7060 K.2022/7514

Gereği düşünüldü: Hükümlü ... hakkında maktül ...’yı kasten öldürme suçundan 765 sayılı TCK'nin 448, 59, 81/1, 31, 33. maddeleri uyarınca, katılan ...’yı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 765 sayılı TCK’nin 448, 62, 51/1, 59, 81/1, 31, 33. maddeleri uyarınca kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nin 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu kurulan hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden,

hükümlü müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine. Ancak. 1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 17/04/2007 gün ve 2007/1-32-97 sayılı kararı uyarınca, Haziran 2005 tarihinden önce işlenen suçlarda, her suç yönünden ayrı ayrı yapılan değerlendirme sonucu, lehe yasa ve buna göre her suçun sonuç cezası belirlendikten sonra,

cezaların toplanmasına 765 sayılı TCK’nin 68-77. maddelerindeki ilkelere göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından verilen ve kesinleşen hükümlerdeki S/2 ceza miktarı toplamı ile 5237 sayılı TCK’nuna göre bu suçlardan verilecek ceza miktarı toplamı karşılaştırılmak suretiyle yazılı şekilde her iki suç yönünden uyarlama isteminin reddine karar verilmesi, 2-Uyarlama istemi ile ilgili olarak karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken ayrıca hükümlü hakkında şartla tahliye kararının geri alınmasına dair verilen 27/04/2020 tarihli ek kararın aynen infazına ilişkinde hüküm kurulması,