Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/8230 K.2023/1164

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 307 ... maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kozan Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.05.2017 tarihli ve 2017/3 Esas, 2017/135 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ... hakkında tasarlayarak öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 82 nci maddesi birinci fıkrası (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 63 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 18 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 07.11.2017 tarihli ve 2017/1649 Esas, 2017/1686 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde;

aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 07.11.2017 tarihli ve 2017/1649 Esas, 2017/1686 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 19.09.2018 tarihli ve 2018/2152 Esas, 2018/3585 Karar sayılı ilâmıyla;"Yerel Mahkemenin gerekçeli kararında da belirtildiği üzere; sanık ...'un olay tarihinden üç dört gün önce kızı olan...'nun kendi kızı olmadığını öğrendiği, sanığın suç işleme kararını önceden verdiği,

karar ile fiilin icrası arasında makul sürenin geçtiği, sebat ve ısrarla kararından dönmediği anlaşılmakla, tasarlayarak kasten öldürme suçunun koşullarının bulunduğu gözetilmeksizin, sanığın 5237 Sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrası (a) bendi uyarınca uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK'nun 81/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi'' Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 17.12.2018 tarihli ve 2018/2071 Esas, 2018/1943 Karar sayılı kararı ile Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 19.09.2018 tarihli ve 2018/2152 Esas, 2018/3585 Karar sayılı bozma ilamına direnilmesine, sanık hakkında, kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81 nci maddesi birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 63 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 5. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 17.12.2018 tarihli ve 2018/2071 Esas, 2018/1943 Karar sayılı kararının Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii ve katılanlar vekilince temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 04.02.2020 tarihli ve 2019/3589 Esas, 2020/318 Karar sayılı kararı ile ''bozma kararı usul ve yasaya uygun olup istinaf mahkemesinin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden'' direnme konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine karar verilmiştir.

6. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.11.2021 tarihli, 2020/1-162 Esas, 2021/521 Karar nolu kararı ile ''Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'nin 17.12.2018 tarihli, 2018/2071 Esas, 2018/1943 Karar sayılı direnme kararına konu mahkumiyet hükmünün, sanığın eyleminin nitelikli kasten öldürme suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına, dosyanın Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine'' karar verilmiştir. 7. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2022/401 Esas, 2022/352 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 Sayılı Kanun'un 82 nci maddesi birinci fıkrası (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 17 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair karar verildiği belirlenmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri 1. Suç vasfının hatalı belirlendiğine, 2. Haksız tahrik indirim oranının yetersizliğine, İlişkindir. B. Katılan ..., ... ve ... Vekilinin Temyiz İstemleri 1. Sanık hakkında kurulan hükümde koşulları oluşmadığı halde haksız tahrik hükümlerinin uygulandığına, 2. Sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. 1.Sanık ...'un, işbu dosya kapsamında hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve sanık ile müşterek çocuklarına yönelik kötü muamele suçlarından kamu davası açılarak yürütülen yargılama neticesinde verilen beraat kararı kesinleşen ... ile, 2003 yılında evlendiği, evlilik birliği içerisinde sanığın eşi ...'nın, oturdukları yerde apartman görevlisi olarak çalışan maktul ... ile cinsel birlikteliğe varan ilişki yaşadığı,

sanığın, gayri meşru ilişkiden şüphelenerek bulundukları yerden taşınmalarını karşın ... ve maktul ...'nin ilişkilerini devam ettirdikleri, 2016 senesinde anlaşmalı şekilde boşandıkları, ...'nın çocukları ile birlikte sanığın kiralamış olduğu TOKİ konutlarında ikamet etmeye devam etmesine karşın sanığın Faydalı köyüne taşınarak orada yaşamaya başladığı, maktul ile ...'nın olay tarihinden 3 gün evvel sanığın yakın arkadaşı olan tanık....

İle haber yollayıp 2015 doğumlu...'nun maktulün çocuğu olduğunu, ...'nın ikamet ettiği konutun anahtarını iade ettiklerini, kendilerini rahat bırakmasını istedikleri, tanık .....'nin de sanığa, boşandığı eşi ...'nın maktul ile kaçtığını, sanığın kendisinin kiraladığı, ... ve ortak çocuklarının ikamet ettiği evi kastederek de evin içini boşalttıklarını bildirdiği, sanığın 05.09.2016 tarihinde Kozan ilçesinde araç kiraladığı, ertesi gün kendisinin ikamet etmekte olduğu Faydalı Köyü'ne giderek suçta kullandığı kendisine ait ruhsatsız av tüfeğini aldığı, suçta kullandığı tüfeğin içine 8 adet fişek koyduğu,

maktulün çalıştığı Kozan'a giderek 4-5 kez ateş etmek suretiyle maktulün ''av tüfeği küçük saçma tanesi yaralanmasına bağlı pelvis ve ekstremite kemik kırıklarıyla birlikte büyük damar ve iç organ yaralanmalarından gelişen iç ve dış kanama sonucu'' ölümüne neden olduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden 1. Suç Vasfına İlişkin Sanığın olaydan bir gün evvel araç kiralaması, ertesi gün Faydalı Köyü denilen kendisinin ikamet ettiği yere giderek suçta kullandığı tüfeğine 8 adet fişek koyup aracının bagajına yerleştirmesi, ertesi gün kiraladığı araçla maktulün çalıştığı iş yerinin bulunduğu Kozan ilçesine gidip sokak üzerinde bir çok kez ateş ederek ölümüne neden olması,

maktulün vücudundaki en az beş atışla husulü mümkün av tüfeği saçma yaralanmalarının müstakilen öldürücü nitelikte olduğunun tespit edilmiş olması , suçta kullanılan silahın elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi ve darbe sayısı bir bütün hâlde göz önüne alındığında, suça yönelmiş irade ve kastın öldürme fiiline yöneldiği kabulüne varılmasının lazım geldiği, sanığın suç tarihinden bir gün evvel maktulün bulunduğu yere giderken kullandığı aracı kiralamasının üzerinden makul süre geçmesine karşın kastının yoğunluğu nedeniyle eyleminden vazgeçmeyen sanığın eyleminin tasarlayarak kasten öldürme olarak kabulünde bir isabetsizlik görülmediği,

sanık eylemlerinin sonucunu bilerek ve isteyerek gerçekleştirdiğinden olası kast şartlarının mevcut anlaşılmakla, hükümde anılan hususlar yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Haksız Tahrikin Derecesine İlişkin Maktulün haksız tahrik teşkil eden eylemlerinin eylemin niteliği ve yoğunluğu da gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi uyarınca yapılan uygulanma sırasında Mahkemenin takdir ve uygulamasında isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Katılan ..., ... ve ... Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden

1. Haksız Tahrike İlişkin Sanığın evli oldukları dönem de dahil olmak üzere ... süredir maktulün ... aile ilişki yaşadıklarını öğrenmesi, kızı...'nun maktulün kızı olduğuna dair maktul ve ...'nın söylemleri, ... ile evliliklerinden olan müşterek çocuklarına maktul ve ... tarafından kötü muamelede bulunulduğuna dair iddiaların bulunması nazara alındığında; sanığın aşamalarda istikrarlı ve özü değişmeyen savunmaları ve tanık anlatımları birlikte değerlendirildiğinde;

somut olayda maktulden kaynaklanan, süregelen ve haksız tahrik teşkil eden davranışlar gözetilerek haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında Mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmıştır

2. Takdiri İndirim Nedenlerine İlişkin Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulanmasının Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında olduğu, ''sanığın dosyaya yansıyan kişiliği, fiilden sonra ve yargılama ve yargılama sürecinde tutanaklara yansıyan olumsuz bir davranışın bulunmaması ve cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkiler'' gerekçe gösterilerek lehe hüküm tesis ettiği anlaşılan Mahkemenin takdirinin dava dosyası kapsamına uygun şekillendiği anlaşıldığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2022/401 Esas, 2022/352 Karar sayılı kararında sanık müdafiince ve katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Kozan Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi