Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/8963 K.2023/1577

Hükmün 26.04.2021 tarihli duruşmada yüzüne karşı verildiği, sanığın 06.05.2021 tarihli dilekçesi ile hükmün 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra temyiz ettiği anlaşılmış ise de hüküm fıkrasında temyiz süresinin bir hafta yerine 15 gün olarak gösterildiği mahkemenin yanıltmasından sanığın yararlanacağı kabul edilmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin

bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çay Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2015/735 Esas, 2016/644 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesi ikinci fıkrası, 86 ncı maddesi üçüncü fıkrası (e) bendi, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrilere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Çay Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2015/735 Esas, 2016/644 Karar sayılı kararının Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 23.12.2020 tarihli ve 2020/13827 Esas, 2020/20039 Karar sayılı kararı ile yetersiz rapora dayanarak eksik kovuşturma ile hüküm kurulması, temel cezanın yanlış belirlenmesi, yanlış ilamın tekerrüre esas alınması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Çay Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2021 tarihli ve 2021/137 Esas, 2021/498 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesi birinci fıkrası, 86 ncı maddesi üçüncü fıkrası (e) bendi, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrilere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'ın suç tarihinde alkollü olmaları nedeniyle taşkınlık çıkaran ve olay yerine gelen Jandarma devriyesine hakaret içerikli sözler söyleyen katılan ... ve arkadaşlarını olay yerinden temin ettiği ve ele geçirilemeyen sopalarla, vücutlarının çeşitli yerlerine vurmak suretiyle yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Olaya ilişkin bilgisi bulunan tanık beyanları ve katılanın beyanlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

4. Katılan hakkında tanzim olunan adli muayene raporlarında katılanın yaralanmalarının yaşamını tehlike sokmayacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğunun bildirildiği anlaşılmıştır.

5. Mahkemece Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 23.12.2020 tarihli ve 2020/13827 Esas, 2020/20039 Karar

sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek, gerekleri yerine getirilmiştir.

6. Sanığa ait güncel adlî sicil kaydının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çay Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2021 tarihli ve 2021/137 Esas, 2021/498 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,