Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/9021 K.2023/4845

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.02.2019 tarihli ve 2017/308 Esas, 2019/40 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.09.2019 tarihli ve 2019/728 Esas, 2019/1416 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekilleri ve sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesi kararının, katılanlar vekilleri ve sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 11.11.2020 tarihli ve 2020/1435 Esas, 2020/2816 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında iştirak halinde kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan hüküm kurulması ve haksız tahrik nedeniyle sanıkların cezasında makul oranda indirim yapılması gerektiği nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. İstanbul

6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.02.2021 tarihli ve 2021/14 Esas, 2021/37 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekillerinin temyiz istemi; tasarlayarak kasten öldürme suçundan hüküm kurulması gerektiğinden suç vasfının hatalı olarak belirlendiğine ilişkindir. 2. Sanıklar müdafiilerinin temyiz istemi; sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi, meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması ve haksız tahrik nedeniyle daha fazla indirim yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinden 1 gün önce 30.09.2017 tarihinde saat 03.30 sıralarında maktulün sanıkların birlikte ikamet ettikleri eve girdiği, bu sırada evde bulunan tanık ...'nin tanık ... ''evde biri var'' diyerek bağırdığı, bunun üzerine maktulün ayakkabılarını giyerek evden çıktığı, evde bulunan kadınların durumu polise ve eşlerine haber verdikleri, eşgali verilen maktulün polisler tarafından yakalandığı ve maktul hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan dolayı işlem yapıldığı, olay günü saat 05.45 sıralarında maktulün sanıkların evinin zilini çaldığı,

evde bulunan tanık ...'nin sanıkların işten geldiğini düşünerek kapıyı açtığı, maktul ...'ın tanığın üzerine gelip, göğüs ve karın kısmından tutarak içeriye ittiği, tanık ...'nin ''... o şahıs yine geldi'' diyerek tanık ...'e bağırdığı, daha sonra yanına gelen tanık ... ile birlikte maktulü merdiven boşluğuna iterek kapıyı kapattıkları, akabinde balkona çıkıp polisi aradıkları, bu esnada sanıkların taksiden indiklerini gördükleri, tanık ...'in ''Hakan yetişin yine o şahıs geldi'' diyerek bağırdığı,

bunun üzerine sanık ...'ın evin dış kapısına tekme atarak dış kapıyı açtığı ve ağabeyi Vedat ile birlikte içeri girdikleri, sanıkların o esnada kapının önünde bulunan maktul ile boğuşmaya başladıkları, maktulü bıçak ile yaraladıkları anlaşılmıştır. 2. Sanık ... üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş, sanık ... ise üzerine atılı suçlamayı tevil yollu ikrar etmiştir. 3. Olaya ilişkin görgüsü ve bilgisi bulunan tanık beyanlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

4. Maktul hakkında tanzim olunan otopsi raporunda maktulün vücudunda 6 adet kesici delici alet yarası ile künt travmatik yaralar bulunduğu, sol uyluk iç yanda orta kısımda 1,1 cm uzunluğunda bir açısı dar bir açısı geniş kesici delici alet yarasının tek başına öldürücü nitelikte olduğu, diğer kesici delici alet yaralarının ve künt travmatik yaraların müstakilen öldürücü nitelikte olmadıkları, maktulün ölümünün kesici delici alet yaralanmasına bağlı büyük damar kesisinden gelişen dış kanama sonucu meydana geldiği bildirilmiştir.

5. Olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporları, olay araştırma tutanağı, görüntü inceleme tutanağının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Katılanlar vekillerinin tasarlama ve kasten öldürme suçundan hüküm kurulması gerektiğinden suç vasfına, haksız tahrik koşullarının oluşmadığına, sanıklar müdafiilerinin sübuta, meşru savunmaya, haksız tahrikin derecesine yönelen temyiz sebepleri yönünden.

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından iştirak halinde gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanıkların öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğine ilişkin delil bulunmadığı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı,

sanıkların iştirak halinde maktule bıçak ile saldırdıkları, sanıklarda ciddi bir yaralanma bulunmadığı dikkate alındığında saldırı ile orantılı şekilde savunma yapıldığı kabul edilemeyeceğinden, sanıklar lehine meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul

6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.02.2021 tarihli ve 2021/14 Esas, 2021/37 Karar sayılı kararında katılanlar vekilleri ve sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca İstanbul