Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/9016 K.2023/4509

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2013/8 Esas, 2015/413 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. ...

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2013/8 Esas, 2015/413 Karar sayılı kararının sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 18.09.2019 tarihli ve 2019/1731 Esas ve 2019/3832 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması, sanık ...'ın cezai ehliyetinin araştırılması gerektiği, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin yeniden değerlendirilmesi gerektiği nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. ...

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2020 tarihli ve 2019/366 Esas, 2020/300 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; kararın hukuka, hakkaniyete, suç ve cezanın orantılılık ilkesine aykırı olduğuna, sanığın öldürme kastının olmadığına, haksız tahrikin derecesine ilişkindir. Sanıklar müdafiinin temyiz istemi; ...’ın meşru savunma altında eylemi gerçekleştirdiğine, sanık ...’in ise kavgayı ayırdığına, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, beraat verilen kısımlar nedeni ile vekalet ücretine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ... ile ağabeyi ... ...'in olay günü mağdur ... ile tartıştıkları, tartışma neticesinde ...'ın ele geçirilemeyen bıçakla mağdurun üzerine yürüdüğü, sanık ...'in de mağdurun önüne sarılarak mağduru tuttuğu, sanık ...'ın mağdura yönelik olarak 3-4 defa bıçakla vurduğu, düzenlenen raporda mağdurun hayati tehlike geçirdiği, basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyeceğinin belirtildiği, anlaşılmıştır.

2.Sanıkların savunmaları, katılanların ve tanıkların beyanları, adli tıp raporları, olay yeri inceleme raporu, tutanaklar, adli sicil ve nüfus kayıtları, dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, meşru savunma koşullarının bulunmadığı, ilk haksız eylemin hangi tarafça yapıldığının kesin olarak tespit edilememiş olması karşısından belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

sanıkların aynı dosyada mahkumiyetlerine karar verilmesi karşısında vekalet ücretine hükmedilmemesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR