Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/9888 K.2024/2775

İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.07.2020 tarihli ve 2019/168 Esas, 2020/254 Karar sayılı kararı ile sanıklar Kemal ve Yiğit hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 7 yıl 6 ay hapis cezası cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.12.2020 tarihli ve 2020/1343 Esas, 2020/1489 Karar sayılı kararı ile sanıklar Kemal ve Yiğit hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar Kemal ve Yiğit müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafinin temyiz istemi; masumiyet karinesinin ihlâl edildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğinden bahisle sübuta, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine ve tanık beyanlarına itibar edilemeyeceğine ilişkindir. 2. Sanık ... müdafinin temyiz istemi; beraat kararı verilmesi gerektiğinden bahisle sübuta, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine ve tanık beyanlarına itibar edilemeyeceğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Olay tarihinden önce mağdurun sanıklardan ...'a 4.000 TL borç verdiği, sanık ...'ın borcunu ödememesi üzerine taraflar arasında sık sık tartışmalar yaşandığı, 19.08.2014 günü mağdurun kullandığı hat ile sanık ...'ın kullandığı hat arasında saat 16:10'dan itibaren 20.08.2014 günü saat 01:30'a kadar çok sayıda mesajlaşma ve görüşmelerin yapıldığı,

akabinde sanıklar ..., ..., kimliği tespit edilemeyen meçhul şüpheli ve 21.02.2015 tarihinde ölmesi nedeniyle hakkında Ek KYOK kararı verilen şüpheli ... müştekinin evinin bulunduğu sokağa sanık ...'ın kullandığı Volkswagen marka araçla gittikleri, akabinde sanık ...'ın sanık ...'a ait cep telefonu ile müştekiyi arayarak aşağı inmesini söylediği, bunun üzerine müştekinin eşi ve tanık ...'in karşı çıkmasına rağmen evinden sokağa indiği,

bu esnada şüpheliler ... ve meçhul şüphelinin araçtan inerek sokağın iki yanında bulunan iki ayrı aracın arkasına gizlendikleri ve araçta bulunan sanık ...'ın adli emanetin 2014/2943 sırasında kayıtlı dürbünlü tüfekle müştekiye ateş ederek yaraladığı, aynı anda meçhul şüphelinin ele geçirilemeyen 9 mm çaplı tabanca ve diğer şüpheli ...'ın da ele geçirilemeyen pompalı tüfek ile müştekiye ateş ettikleri, akabinde sanıkların yine sanık ...'ın kullandığı araçla olay yerinden ayrıldıkları, kabul edilmiştir.

2. Mağdur hakkında Adli Tıp Kurumu Gaziosmanpaşa Şube Müdürlüğü tarafından tanzim edilen 23.02.2015 tarihli yaralanmaya ilişkin rapor, sanıkların savunmaları, uzmanlık raporları, tanık anlatımları, nüfus ve adli sicil kayıtları ile kolluk tutanakları mevcut dava dosyasında bulunmaktadır. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, olayın gelişim süreci aynı kabul edilmiş ise de.

Mağdurdaki yaralanmanın niteliği gözetildiğinde sanıklar hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanması sırasında alt sınırdan makul oranda uzaklaşılması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile 9 yıl hapis cezası şeklinde eksik ceza tayin edilmesi ve sanık ...'ın tekerrüre esas hükümlülüğü bulunmasına rağmen hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından düzeltme ve yeniden yargılama nedeni yapılmadığı belirtilerek eleştiri yapılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik inceleme ve araştırmanın bulunmadığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı tanığın oluşa uygun beyanları ve tüm dosya kapsamı uyarınca eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 17.12.2020 tarihli ve 2020/1343 Esas, 2020/1489 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul