Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/9920 K.2024/1765

Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen kararın aynı Kanun'un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraza tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.10.2019 tarihli ve 2014/29 Esas, 2019/472 Karar sayılı kararı ile. A. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına.

Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına. B.

Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına.

Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına. Karar verilmiştir. 2. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 29.12.2020 tarihli ve 2019/324 Esas, 2020/1829 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde sanıklar yönünden aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla. A.

Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve son bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba.

Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve son bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba. B.

Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, 3.000,00 Türk lirası Adli Para Cezası ile cezalandırılmasına.

Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve son bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası, 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba; karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafinin temyiz istemi özetle; sanığın beraat etrmesi gerektiğine, meşru savunmaya, meşru savunmada sınırın aşılmasına, haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine, eksik araştırmaya, B. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; meşru savunmaya, delillerin hatalı değerlendirildiğine, haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. 21.04.2012 günü saat 18.00 sıralarında ..., ve ....

Köyü merkezinde birlikte gezerlerken ... ve ...'ın önlerine çıktıkları, ... ve ...'ın İhsan'ı yaklaşık 50 metre kadar uzağa götürerek birlikte konuştukları, daha sonra aralarında tartışma çıktığı, sanıklar ... ve ...'ın yumrukla İhsan'a vurduğu, daha sonra ele geçirilemeyen bıçaklar ile İhsan'a vurmaya çalıştıkları ancak İhsan'nın olay yerinden kaçarak uzaklaştığı, kavgayı gören İhsan' ın kardeşleri ... ve ...'un olayın olduğu yere geldiği, bunun üzerine ... ve ...'nın ...'un üzerine gittikleri ve ellerinde bulunan bıçak ile ...'ın ...'u karın bölgesinden iki kez bıçakladığı ve yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı,

...'nın da elinde bulunan ve ele geçirilemeyen bıçak ile ...'u bacağından bıçaklayarak yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı, daha sonra ...'nın bıçak ile ...'nın göğsüne vurarak yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır. 2. Sanıkların savunmaları, katılanlar ve tanık anlatımları, Adli Tıp Kurumu

2. İhtisas Kurulunun 24.12.2012 tarihli raporu, Adli Tıp Kurumu Trabzon Grup Başkanlığından alınan 13.06.2012 ve 12.11.2020 tarihli adli muayene raporları, olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporları, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan incelemede, olayın gelişimi aynı kabul edilmekle birlikte, sanıkların eyleminin kasten yaralama ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarını oluşturduğu gerekçesi ile yeniden hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

yaralama kastı ile hareket ettiklerinin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılmasının uygulama şartlarının oluşmadığı, katılanlardan sanıklara yönelen haksız söz ve davranış bulunmadığı anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ...'ın katılan ...'u batında orta hatta yaklaşık 1 santimetrelik iki kez kesi oluşturacak şekilde, sanık ...'ın ise sol uyluk arka yüzden bir kez 1,5 santimetrelik kesi oluşturacak şekilde yaraladığı olayda.

Adli Tıp Kurumu Trabzon Grup Başkanlığından alınan 13.06.2012 tarihli ve 2012/2670 sayılı adli muayene raporunda katılanın batın ön duvarda umblikusun her iki yanında birer santimetrelik iki adet kesinin ve sol uyluk lateralinde 1/3 orta kısımdaki 1-2 santimetrelik yaralanmasının kişinin "yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı",

basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek düzeyde hafif olmadığının belirtilmiş olması karşısında sanıklar hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından hüküm tesisinde uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve son bendleri uygulanarak fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında ...'a yönelik kasten yaralama ve sanık ... hakkında İhsan'a yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden. Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 29.12.2020 tarihli ve 2019/324 Esas, 2020/1829 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, B.

Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden. Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle sanıklar müdafilerinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 29.12.2020 tarihli ve 2019/324 Esas, 2020/1829 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine, kararın bir örneğinin Giresun