Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/9925 K.2024/2711

Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında kasten öldürme suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların.

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 23.10.2020 tarihli ve 2014/506 Esas, 2020/255 Karar sayılı kararı ile.

Sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... yönünden 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 11.03.2021 tarihli ve 2021/329 Esas, 2021/595 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın beraat etmesi gerektiğine, meşru savunmaya ve sınırın aşılmasına, eksik incelemeye, kararın gerekçesiz olduğuna, iştirak hükümlerinin uygulanamayacağına, B. Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; kararın gerekçesiz olduğuna, iştirak hükümlerinin uygulanamayacağına, meşru savunmaya ve sınırın aşılmasına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü maktul ...'nin katılan sanıklar ... ve ...'in çalıştırdığı lokantaya gelerek "bana yemek at" dediği, pişirilen etin kendisine verilmesini istediği, ...'ın da etin başkasına ait olduğunu belirterek beklemesini söylediği, maktul ...'nin ...'a sinkaflı hakaret ederek masa ve sandalyeleri tekmelemeye başladığı, tarafların bu şekilde kavgaya dahil oldukları, sanık ...'in kardeşi ...'ın araması üzerine olay yerine geldiği ve maktul ...'ye elindeki bıçağı iki defa saplayarak kesici delici alet yaralanmasına bağlı büyük damar yaralanmasından gelişen kanama sonucu ölümüne sebebiyet verdiği anlaşılmıştır.

2. Sanıkların savunmaları, tanık anlatımları, Adana Morg İhtisas Dairesinin 19.01.2015 tarihli otopsi raporu, olay yeri inceleme raporu, doktor raporları, tutanaklar, nüfus ve adli sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 22/06/2021 tarih, 2020/14-457 Esas ve 2021/301 sayılı kararı ile 21/09/2021 tarih, 2020/14-115 Esas ve 2021/412 sayılı kararında açıklandığı üzere.

Sanık ... müdafiine gerekçeli kararın 29.03.2021 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafiinin 26.03.2021 tarihinde süre tutum dilekçesi verdiği, tebliğ olunan hükümde 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğinden itibaren 7 gün içerisinde verilmesi gerektiği bildirilmediği gibi bu hususun meşruatlı tebligatta da belirtilmediği anlaşıldığından,

sanık ... müdafiinin temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden ve gerekçeli kararın 29.03.2021 tarihinde tebliğinden itibaren 7 gün geçtikten sonra sunduğu 22.03.2021 tarihli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edildiğinden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

2. Maktûlün sanıkların işlettiği lokantaya gelerek yemek mevzusu yüzünden tartıştığı, sanık ...'ın maktûlü uzaklaştırdığı ancak kısa bir süre sonra yeniden gelerek tatsızlık çıkardığı ve küfür ederek lokantada bulunan eşyaları dağıttığı olayda; maktûlden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin ulaştığı boyut gözetildiğinde, 12 yıl ila 18 yıl arasında indirim öngören 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi gereği uygulama yapılırken asgariye yakın bir ceza tayini yerine yazılı şekilde ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

suçun kanuni tanımındaki fiili gerçekleştiren sanıkların fail olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, olayda meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden.

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, sanık ... müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanıklar ... ve ... hakkında maktûle yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin 11.03.2021 tarihli ve 2021/329 Esas, 2021/595 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana