Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/9938 K.2024/1767

İlk derece mahkemesinin sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 86 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin (c), (d) ve son bendleri, 21 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi gereği 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararının bölge adliye mahkemesince kaldırılarak sanık hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası,

53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi gereği 13 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek, aleyhe istinaf başvurusunun bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 283 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği sanığın kazanılmış hakkı gözetilmek suretiyle netice ceza 2 yıl 1 ay hapis cezası olarak belirlenmiş ise de; bu hususun infaza ilişkin olduğu, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının artırılmış olduğu,

kararın bu haliyle 5271 sayılı Kanunun 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi gereği temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstinaf bozması sonrası Ankara

8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.02.2021 tarihli ve 2021/46 Esas 2021/83 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanunun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (d) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ile 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, 2. kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

mahsuba ve kazanılmış hak nedeniyle sanığın 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 01.10.2021 tarihli ve 2021/759 Esas, 2021/2051 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı, katılan, sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanunun 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası,

53 üncü maddesinin birinci ikinci ve üçüncü fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ile 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 13 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, 2. kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, mahsuba ve Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/921 Esas sayılı ilk kararı yönünden aleyhe istinaf bulunmadığından kazanılmış hak nedeniyle cezanın 2 yıl 1 ay hapis cezası olarak infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanın temyiz sebepleri özetle; kazanılmış hak nedeniyle sanığa eksik ceza verilmemesi gerektiğine, B. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılan ile sanığın aynı mahallede oturmaları nedeni ile komşu oldukları, olay tarihinde sanığın çocukları ile .... isimli aynı mahallede oturan başka bir şahsın çocukları arasında kavga yaşandığı, bunun üzerine sanığın elinde av tüfeği ile Özcan isimli şahsın ikametinin önüne geldiği, bu sırada katılanın da aynı yerden geçmekte olduğu, katılanın sanığı elinde tüfekle görmesi üzerine ateş etmemesi yönünde konuşarak sanığa engel olmak istediği,

bunun üzerine sanığın katılana ateş etmesi sonucu katılanın boyun bölgesinden hayati tehlikeye neden olacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve yüzde sabit iz bırakacak şekilde yaralandığı olayda sanık hakkında kasten yaralama suçundan uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, katılan anlatımları, katılanın yaralanmasına ilişkin Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 27.05.2016 tarihli adli muayene raporu, Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 27.12.2018 tarihli adli muayene raporu, uzmanlık raporları, tutanaklar nüfus ve adli sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Sanığın kullandığı silahın elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, yaraların yeri ve niteliği dikkate alındığında sanığın ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğunun tespitiyle ilk derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına karar verilerek sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan uygulama yapılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eksik araştırmanın bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

sanığın öldürmeye elverişli av tüfeği ile yakın mesafeden katılanın hayati bölgesini hedef alarak ateş ettiği, mağdurun yaşamının tehlikeye girdiği olayda, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin kabulü ile suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinde ve buna bağlı olarak belirlenen ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı, sanık hakkında Ankara

22. Asliye Ceza Mahkemesince verilen mahkumiyet kararının sadece sanık tarafından istinaf incelemesine konu edilmiş olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının korunmasında isabetsizlik bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen haksız söz ve davranış bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği uygulanması mümkün başkaca lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından katılan, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 01.10.2021 tarihli ve 2021/759 Esas, 2021/2051 Karar sayılı kararında katılan, sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara