Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/9960 K.2022/8807

Mahkememizce verilen 13.06.1990 tarih ve 1989/14 Esas, 1990/101 Karar sayılı ilamı ile hükümlüye verilen müebbet ağır hapis cezasının müebbet hapis cezası olarak infazına, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasına dair kararı. 2)Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 26.01.2021 tarihli ve 2019/3270 Esas, 2021/387 Karar sayılı bozma ilamı.

3)Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.06.2021 tarihli ve 2021/128 Esas, 2021/258 Karar sayılı; a-Maktul ... ...’a karşı nitelikli kasten öldürme suçundan 765 sayılı TCK’nin 450/9, 59, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddeleri uyarınca müebbet ağır hapis cezası b-Maktul ...’a karşı kasten öldürme suçundan 765 sayılı TCK’nin 448, 59, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA Hükümlü ... hakkında ilk derece mahkemesi tarafından bozma üzerine genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemi bulunmadığından inceleme dışı bırakılmıştır.

Hükümlü ... hakkında ilk derece mahkemesi tarafından bozma üzerine nitelikli kasten öldürme ve kasten öldürme suçlarından verilen hükümler ceza miktarı itibariyle re’sen temyize tabi olmakla bu hükümler ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda.

Gereği düşünüldü: Hükümlü ... hakkında maktul ... ...’a karşı nitelikli kasten öldürme suçundan 765 sayılı TCK’nin 450/9, 59, 31, 33. maddeleri, maktul ...’a karşı kasten öldürme suçundan 765 sayılı TCK’nin 448, 59, 31, 33. maddeleri uyarınca kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nin 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu bozma üzerine kurulan hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiştir. Ancak.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 17.04.2007 gün ve 2007/1-32-97 sayılı kararı uyarınca, 01 Haziran 2005 tarihinden önce işlenen suçlarda, her suç yönünden ayrı ayrı yapılan değerlendirme sonucu, her suçla ilgili lehe yasa ve buna göre her suçun sonuç cezası belirlendikten sonra, cezaların toplanmasına 765 sayılı TCK'nin 68-77 maddelerindeki ilkelere göre karar verilmesi gerektiğinden.

1-) Maktul ... ...’a karşı işlediği suç delillerini gizlemek amacıyla öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden; a-Lehe yasa karşılaştırılmasında, her iki yasa yönünden cezaların eşitliği halinde, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi 765. sayılı TCK'nin 31. ve 33. maddelerine göre lehe olduğundan, 5237 sayılı TCK’nin 82/1-(h), 62. ve 53.maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerekirken, 5237 sayılı Türk Ceza Kanuna göre kurulacak hükmün 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 107. maddesi uyarınca koşullu salıverilme yönünden aleyhe olduğu gerekçesiyle 765 sayılı Türk Ceza Kanuna göre yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-765 sayılı TCK’nin 450/9, 59, 31, 33. maddeleri uyarınca verilen ve kesinleşen hükmün lehe olduğu kabul edildiği halde, uyarlama talebinin reddine karar vermek gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde önceki hüküm gibi yeniden hüküm kurulması, 2-) Maktul ...’a karşı işlediği kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden.

765 sayılı TCK’nin 448, 59, 31, 33. maddeleri uyarınca verilen ve kesinleşen hükmün lehe olduğu kabul edildiği halde, uyarlama talebinin reddine karar vermek gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde önceki hüküm gibi yeniden hüküm kurulması, 3-) Her iki öldürme suçu yönünden 765 sayılı TCK'nin hükümleri uyarınca mahkumiyet hükmü kurulduğu halde, hak yoksunluğu ve mahsup ile ilgili 765 sayılı TCK’nin 31, 33 ve 40. maddeleri ile uygulama yapılması yerine yazılı şekilde 5237 sayılı TCK’nin 53 ve 63. maddeleri ile uygulama yapılmak suretiyle karma uygulama yapılması yasağına aykırı davranılması,