Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/1029 K.2023/2790

Hükümlü hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kadıköy (Kapatılan)

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.10.2003 tarihli ve 2003/344 Esas, 2003/333 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taammüden öldürmeye azmettirme suçundan, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64 üncü maddesi yollamasıyla 4771 sayılı Kanun'un 1-A maddesi ile değişik 765 sayılı Kanun'un 450 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 51 inci maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesi ve 33 üncü maddesi uyarınca 24 yıl ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına, kamu hizmetlerinden müebbeten yasaklanmasına ve Türk Medeni Kanunu'nun 471 inci maddesinin nazara alınmasına karar verilmiştir.

2. Kadıköy (Kapatılan) 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararının sanık müdafii tarafından ve re'sen temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 27.09.2004 tarihli ve 2004/1782 Esas, 2004/3135 Karar sayılı kararı ile "4771 sayılı Yasa ile değişik TCK.nun 450/4 maddesi uyarınca müebbet ağır hapis cezasıyla cezalandırılmasına" sözcüğünün hüküm fıkrasından çıkartılması ve yerine "hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 20.07.2004 gün ve 5218 sayılı Yasa ile değişik TCK.nun 450/4 maddesi uyarınca ağırlaştırılmış müebbet ağır hapis cezasıyla cezalandırılmasına" sözcükleri ilave edilmek üzerine düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

3. Uyarlama yargılaması neticesinde, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.09.2019 tarihli ek kararı ile uyarlama talebinin kabulü ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. ...

3. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, hükümlü müdafii tarafından ve re'sen temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 20.09.2021 tarihli ve 2021/7955 Esas, 2021/12465 Karar sayılı kararı ile "Hükümlü ... hakkında 20.07.2004 gün ve 5218 sayılı Yasa ile değişik 765 sayılı TCK'nin 64/2 yollamasıyla 450/4, 51/2, 31, 33, 40 maddeleri gereğince kurulup Yargıtay

1. Ceza Dairemizin 27.09.2004 tarih ve 2004/1782 (E) - 2004/3135 (K) sayılı kararı ile kesinleşen ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nin 7/2 ve 5252 sayılı TCK'nin Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama yargılaması sonucu kurulan hükme yönelik olarak, 1)Hükümlü hakkında hüküm kurulurken, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Hadjianastassiou/Yunanistan, 16.12.1992; ... de Hurk/Hollanda, 19.04.1994.

Hiro Balani/İspanya 09.12.1994.

Ruiz Torija/İspanya, 09.12.1994) kararlarında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3. maddesinde, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması,

olayın ne şekilde gerçekleştiğine dair kabulün tam olarak bulunması gerekirken bu ilkelere uyulmadan eksik gerekçe ve kabul ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule ve uygulamaya göre de. 1) Karar başlığında Cumhuriyet Savcısının adı ve soyadının yer almaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesine muhalefet edilmesi, 2)Kadıköy

1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin (kapatılan) 16.10.2003 tarih ve 2003/344 (E) - 2003/333 (K) sayılı kararında hükümlü hakkında 765 sayılı TCK'nin 64. maddesi ile uygulama yapıldığı anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nin 38. maddesi ile uygulama yapılmadan doğrudan TCK'nin 82/1.a maddesi ile uygulama yapılması, 3)İnfaza esas alınacak olan uyarlama kararı ile uyarlamaya konu kesinleşmiş hüküm tüm sonuçları ile ortadan kalkacağından, uyarlama sonucu verilen kararda mahsuba yönelik karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma sonrası uyarlama yargılaması neticesinde, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2021 tarihli ve 2021/632 Esas, 2021/686 Karar sayılı kararı ile Kadıköy (Kapatılan)

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.10.2003 tarihli ve 2003/344 Esas, 2003/333 Karar sayılı kararının hükümlü açısından iptali ile hükümlü hakkında nitelikli kasten öldürmeye azmettirme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 38 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Re'sen temyize tabidir.

III. GEREKÇE

Hükümlü hakkında taammüden öldürmeye azmettirme suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesi yollamasıyla 4771 sayılı Kanun'un 1-A maddesi ile değişik 765 sayılı Kanun'un 450 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 51 inci maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesi ve 33 üncü maddeleri uyarınca kurulup Yargıtay

1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5252 sayılı Kanun’un 9 uncu maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu kurulan hükümde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR