Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/1081 K.2023/2520

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 09.06.2016 tarihli ve 2016/12 Esas, 2016/241 Karar sayılı kararı ile; a.

Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. b.

Sanık ... hakkında; katılanı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2016/12 Esas, 2016/241 Karar sayılı kararının sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 16.06.2021 tarihli ve 2020/5355 Esas, 2021/10732 Karar sayılı kararı ile; başka yönleri incelenmeksizin sanıkların ayrı müdafiiler tarafından temsil edilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 14.12.2021 tarihli ve 2021/474 Esas, 2021/516 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. b.

Sanık ... hakkında; katılanı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan vekilinin temyiz sebepleri, olayda haksız tahrik bulunmadığına, kararın hatalı olduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 38 inci maddesinin hatalı uygulandığına ilişkindir. B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri, sübuta, kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. C. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri, lehe delillerin değerlendirilmediğine, kararın hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'un, katılan ... ve temyiz dışı katılan sanıklar ... ve ... ile husumetli olduğu, 27.10.2015 tarihinde saat 17:00 sıralarında internet cafede bulunduğu sırada yanına ...'in geldiği ve sanık ...'u dışarı çağırdığı, ... ve katılan ...'in de ... ile birlikte oldukları, dosyada mevcut 27.10.2015 tarihli adlî rapora göre, sanık ...'u basit tıbbî müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladıkları, katılan ..., ... ve ... tarafından darp edilen sanık ...'un, dayısı olan sanık ...'yi araması üzerine, sanık ...'nin Manisa'dan Soma'ya geldiği,

sanıklar ... ve ...'un 27.10.2015 tarihinde saat 18:30 sıralarında ..., ... ve ...'in bulunduğu Kardelen kahvehanesine araç ile gittikleri, aracı kahvehanenin önündeki yolda durdurdukları, sanık ...'un aracın ön sağ koltuğunda oturmakta olduğu ve araçtan inmediği, sanık ...'nin ise şoför koltuğundan inerek, kahvehanenin önündeki yoldan, kahvehanenin giriş kapısı önünde ayakta bekleyen katılan ...'e doğru üç el ateş ettiği anlaşılmıştır.

2. 27.10.2015 tarihli geçici rapora ve Manisa Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından tanzim edilen 07.04.2016 tarihli rapora göre katılan ...'in kalça bölgesinden basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek ve hayati tehlike oluşturmayacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır. 3. Sanık ...'a ait doktor raporuna göre, sanığın basit tıbbî müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereğinin yerine getirildiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar müdafiilerinin ve katılan vekilinin temyiz sebepleri yönünden. 1. Sanık ... ile katılan ... arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, katılan ...'in arkadaşı olan ...'in olayın olduğu gün ...'u basit tıbbî müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, ...'un bu olay üzerine dayısı olan diğer sanık ...'yi aradığı, ... ve ...'un ...'nin kullandığı otomobille katılan ve arkadaşlarının bulunduğu kahveye geldiği,

sanık ...'nin aracı yol ortasında durdurarak yaklaşık 12 metreden kahvehaneye doğru ele geçmeyen silahla ateş ettiği, sanığın ateş etmesi üzerine katılanın kaçmakta iken kalça kısmından hayati tehlike geçirmeyecek ve basit tıbbî müdahele ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı olayda, katılan ile aralarında öldürmeyi gerektiren bir husumet bulunmayan sanıkların öldürme kastıyla hareket ettiğine ilişkin dosyada yeterli delil bulunmadığı,

sanık ...'nin katılanın vücudunun alt kısmını hedef alarak atış etmesi karşısında sanıkların yaralama kastıyla hareket ettikleri, bu sebeple sanıkların kasten yaralama suçundan cezalandırılmaları gerekirken yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Katılan taraftan sanık ...'a yönelen ve haksız davranış içeren eylemin sanığın basit tıbbî müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasından ibaret olduğu anlaşılmakla sanık hakkında verilen cezada (1/4) ile (3/4) arasında indirim öngören 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca asgari oranda (1/4) indirim yapılması yeterli iken yazılı şekilde (3/8) oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Katılan ...’in yaralanmasına ilişkin 07.04.2016 tarihli rapora göre işlev kaybı açısından raporun 12 ay sonra aldırılması gerektiğinin belirtildiği fakat bu raporun aldırılmadığı, organ işlev zayıflaması veya kaybı bakımından alınan raporunda yetersiz olduğu anlaşıldığından, katılan ...’in tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adlî Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevk edilerek,

özellikle söz konusu yaralanmanın duyulardan veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı hususunu gösterir şekilde, 5237 sayılı Kanun'un 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. B.

Vesair Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından birlikte gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından sanıklar müdafiilerinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR