Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/114 E. , 2024/7173 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/812 E., 2022/172 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tara
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/114 E. , 2024/7173 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/812 E., 2022/172 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2020 tarihli ve 2018/452 Esas, 2020/8 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81, 35, 29, 62, 53. maddesi uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.02.2022 tarihli ve 2020/812 Esas, 2022/172 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastının olmadığına, meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, meşru savunma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde, bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın mağduru tabancayla ateş ederek toplam yedi isabetle sağ kasık, sol el, sağ ve sol bacak bölgelerinden sol pubis, sol ulna ve sol tibia kemiklerinde hayati fonksiyonlarını ağır derecede etkiler nitelikte kırıklara neden olacak, hayati tehlike geçirmeyecek şekilde yaraladıktan sonra yanında bulunan tanık Bilal Emir'den ambulansı aramasını istediği, tanığın çağrısı üzerine olay yerine gelen sağlık görevlilerinin müdahalesiyle ölüm sonucunun gerçekleşmediği olayda, sanığın eylemi, mağdurun yaralarının niteliği ve yerleri dikkate alındığında öldürmeye teşebbüs vasfında ise de sanığın mağdura tıbbi müdahalede bulunulması için çaba gösterdiği ve ölüm sonucunun gerçekleşmesini önlediği anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanun'un 36. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme hükmü dikkate alınarak kasten öldürmeye teşebbüs suçu yerine tamamlanmış olan neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/3. maddeleri uyarınca temel cezanın aynı Kanun'un 61. maddesi dikkate alınarak meydana gelen zararın ağırlığına göre belirlenmesi suretiyle cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.02.2022 tarihli ve 2020/812 Esas, 2022/172 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2 maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2024 tarihinde karar verildi.