KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2023/1163 E., 2024/6979 K.
- Karar tarihi
- 24 Ekim 2024
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2021/2176 E., 2022/872 K
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.04.2021 tarihli ve 2019/155 Esas, 2021/150 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.03.2022 tarihli ve 2021/2176 Esas, 2022/872 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı
Karar Detayı
755 kelime·4 dk okuma·3 bölüm
Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca tekerrür hükümleri yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına, eksik incelemeye, meşru savunmaya, ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Olay tarihinde, sanık ve katılanın trafikte tartıştıkları ardından sanık ...'in, eski eşi ... ve kız kardeşi ... ile birlikte araç ile birlikte markete alışverişe geldiği, bu sırada katılan ...'in de elektrikli motorsikleti ile marketin önüne yanaştığı, aralarında tartışma çıkması üzerine sanık ...'in katılan ...'in üzerine doğru yürümeye başladığı, katılan ...'in de sanık ...'i aracına doğru ittirdiği ve ...'in boğazını sıkarak onu doktor raporunda belirtildiği gibi basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaraladığı,
bu esnada sanık ...'in boğuşma sırasında yanında taşıdığı bıçak ile katılanı basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, yaşamını tehlikeye sokacak ve vücudunda kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına orta (2.) derecede etkileyecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, meşru savunma koşullarının oluşmadığı,
alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Sanık ile katılan arasında öldürmeyi gerektirecek düzeyde bir husumetinin bulunmaması, engel bir neden olmadan eyleme kendiliğinden son vermesi, katılanda meydana gelen kesici delici alet yarasının bir tane olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı, kastının yaralamaya yönelik olduğu ve kasten yaralama suçundan alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
4. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunduğu gerekçesi ile hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi gereğince ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, ikinci kez tekerrür uygulanmasına esas alınan Torbalı
1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2016 tarihli ve 2016/80 Esas, 2016/477 Karar sayılı ilamının 30.09.2016 tarihinde kesinleştiği ancak ilama konu 5237 sayılı Kanun'un 154/1. maddesi kapsamındaki suçun uzlaşma kapsamına alındığı ve uzlaşma işlemlerinin yapıldığı, mahkemenin 01.11.2023 tarihli ek kararı ile taraflar arasında uzlaşma sağlanması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 254/2 ve 223/8. maddeleri gereğince düşme kararı verildiği,
bu nedenle sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı ancak sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas teşkil edebilecek Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2014 tarihli ve 2013/331 Esas, 2014/215 Karar sayılı ilamının bulunduğunun gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.
5. Kabule göre de; oluşa ve dosya kapsamına göre, katılanın yaşamını tehlikeye sokacak ve vücudunda kemik kırıklarının hayat fonksiyonları orta (2.) derecede etkileyecek şekilde yaralandığı meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre teşebbüs nedeniyle (9) yıldan (15) yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında cezanın makul oranda tayini yerine, 14 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (3,4,5) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.03.2022 tarihli ve 2021/2176 Esas, 2022/872 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a bendi uyarınca İzmir