Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/1374 K.2025/2859

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.10.2019 tarihli ve 2018/68 Esas, 2019/375 Karar sayılı kararı ile sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 12.04.2022 tarihli ve 2021/612 Esas, 2022/366 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere ilişkin katılan ..., sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-d maddesi uyarınca düzeltilebilir nitelikte olduğu gerekçesiyle vekalet ücretine ilişkin husus düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ...'nın temyiz sebepleri özetle; sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.Dosya kapsamına göre, sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun birlikte ikamet ettiği eve 13.09.2016 tarihinde saat 02:30 sıralarında hırsızlık amacıyla girdiği iddia edilen maktulü fark etmeleri üzerine kovalamaya başladıkları, maktulün bir evin damından diğerine atladığı sırada yere düşerek yaralandığı, maktulü kovalayan sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun maktulün yanına geldikleri ve yakaladıkları, bu sırada olay yerine gelen tanık polis memurları ... ve ...'nın maktulü teslim aldıkları, doktor raporu aldırıldıktan sonra gözaltına alınan maktulün nezarethaneye götürüldüğü,

sabah saat 11:30 sıralarında maktulün nezarethane içerisinde ağız üstü yatar vaziyette bulunduğu, kaldırıldığı hastanede tedavisi devam etmekteyken 20.09.2016 tarihinde öldüğü, İstanbul 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu raporuna göre maktulün ölümünün künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması, beyin doku hasarı ile gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğu,

kişinin ölümüne neden olan travmatik değişimlerin sert ve künt bir cismin kafaya direk havalesi ile oluşabileceği gibi düşme ve/veya düşürülmesi sonucu kafanın sert ve künt bir zemine çarpması ile de oluşabileceği, mevcut verilerle bunlar arasında tıbben ayrım yapılamayacağı belirlenmiştir.

B. Maktulün sanıklar ve suça sürüklenen çocuk tarafından kovalandığı kabul edilse dahi maktulün itildiğine dair bir delilin bulunmadığı, maktul yakalandıktan sonra alınan ilk adli muayene raporunda her iki kolda abrazyon, alın solunda cilt abrazyonu bulunduğu, kanında THC (esrar) maddesinin bulunduğu ve 171 promil alkollü olduğunun saptandığı, sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun maktulü darp ettiğine dair tanık polis memurlarının görgü ve bilgisinin olmadığı,

komşuları olan tanık ...'in kolluk beyanında maktulün sopayla darp edildiğini görmediğini ancak sanıklar ... ve ...'nin çok şiddetli olmayacak şekilde tekme attıklarını gördüğünü, tanık ...'ın ifadesinde maktulün damdan atlarken yere düştüğünü, kimsenin darp etmediğini beyan ettiği, alınan ilk adli muayene raporuna göre maktuldeki yaralanmaların sıyrık niteliğinde olduğu, maktulün itildiğine ya da sopayla darp edildiğine ilişkin bir delilin bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

C. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdîrine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun üzerlerine atılı

suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanıklar ve suça sürüklenen çocuk lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş, katılanın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 12.04.2022 tarihli ve 2021/612 Esas, 2022/366 sayılı kararında katılan ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,