Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/142 K.2023/2360

Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 01.11.2017 tarihli ve 2016/16051 Esas, 2017/13925 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.12.2022 tarihli ve KD-2022/132844 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanıklar hakkında yağma suçundan açıklan kamu davasının yargılaması sonunda sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle sanıklar hakkında mahkumiyet kararları verilmiş ise de kasten yaralama suçunun 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca uzlaşmaya tabi olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre kamu davası açıldıktan sonra

kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyasının, uzlaştırma işlemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle onama ilâmının kaldırılmasına ve sanıklar hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden hükmün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanıkların, şikayetçilere yönelik eylemlerine ilişkin yapılan yargılama sonucu sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kasten yaralama suçunu oluşturduğunun anlaşıldığı, Mahkemece suç vasfına yönelik yapılan değerlendirmede isabetsizlik bulunmadığı ancak kasten yaralama suçunun 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca uzlaşma kapsamında olduğu nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukukî durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 01.11.2017 tarihli ve 2016/16051 Esas, 2017/13925 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA,

3. Gerekçe bölümünde açıklandığı üzere uzlaştırma hükümlerinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2015/44 Esas, 2015/410 Karar sayılı kararında sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, BOZULMASINA,