Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/1431 K.2024/8304

Ankara 34. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2022/79 Esas, 2022/84 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 82/1-a-d, 53 ve 58. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 09.11.2022 tarihli ve 2022/2161 Esas, 2022/2496 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı, sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303/1-c maddeleri uyarınca düzeltilebilir nitelikte olduğu gerekçesiyle hüküm fıkrasında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 81. maddesinin uygulandığı paragrafın hükümden çıkartılması ve hüküm fıkrasının (2) nolu bendinde yer alan "...tasarlayarak 5237 sayılı yasanın 82/1-a ve d..." ibarelerinin çıkartılarak yerine "TCK'nin 82/1-d" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilerek esastan

reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında verilen cezada indirim yapılmamış olmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. B.

Dosya kapsamına göre. 1. Tanık olarak ifadeleri alınan maktulün aile bireyleri ile arkadaşları tarafından doğrulandığı üzere, pandemi dönemine kadar gece kulüplerinde konsomatrislik yapan, pandemi döneminden sonra ise gece geç saatlerde erkeklerin çağrısı üzerine buluşup geç saatlerde evine dönen maktulün, çocuklarının bakımını ihmal ettiği, sanığın bu konuyla ilgili olarak maktulü defalarca uyardığı ve aralarında tartışma yaşandığının anlaşılması karşısında, maktulün yaşam tarzı ve geçimini sağladığı işlerin aile bireylerini toplum nezdinde küçük düşürecek nitelikte olması göz önüne alınarak,

sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanma olanağı bulunup bulunmadığının tartışılmaması, 2. 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinde bilinçli şekilde yalnızca sanığın yargılama safhasındaki davranışları değil aynı zamanda fiilden sonraki davranışları da bir bütün olarak değerlendirilerek uygulama yapılması gerektiği, somut olayda adli makamların eylemi intihar olarak değerlendirmesine karşın sanığın olay tarihinden 9 ay sonra suçunu ikrar ederek olayın aydınlatılmasını sağlaması karşısında,

sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca takdîri indirim hükümlerinin uygulanma şartlarının oluştuğunun gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (B-1) ve (B-2) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz sebepleri "haksız tahrik koşullarının tartışılmaması" ve "takdîri indirim hükümlerinin uygulanmaması" yönlerinden yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi