Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/1580 K.2024/7223

Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2021 tarihli ve 2018/467 Esas, 2021/614 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, katılanlar ... ve ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 53/1, 58. maddeleri uyarınca, ayrı ayrı iki defa 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 01.03.2022 tarihli ve 2022/351 Esas, 2022/377 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suç işleme kastının olmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 28. maddesinin ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, katılanlardan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz veya davranışların bulunmadığı,

hedef alınan vücut bölgesi ve ateş sayısı hususları nazara alındığında sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna dair takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği, 5237 sayılı Kanun'un 28. maddesinin koşullarının bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin 01.03.2022 tarihli ve 2022/351 Esas, 2022/377 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1.maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır

7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde karar verildi. KARŞIOY 24.12.2016 tarihi saat 10.50 sıralarında ... Mahallesi 10. sokak ...

Erkek Kuaförü önünde müştekiler ... ve ...'ın 38 LD ... plakalı Doğan SLX marka beyaz renkli araç içerisinde oldukları sırada sanık ...'un yanında bulundurduğu siyah çanta içerisinden silahını çıkararak araç içerisinde bulunan müştekilere doğru seri şekilde 14 el ateş ederek olay yerinden uzaklaştığı, sanığın silahından çıkan mermilerin bayaz renkli doğan marka araç ile ... oto kuaförüne isabet ettiği, müştekilerin ateşli silah yaralanmalarının bulunmadığı,

araç içerisinde bulunan müştekiler ... ve ...'in aracın kırılan camlarının kendilerine isabet etmesi nedeniyle her iki müştekinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları kabul edilerek sanık hakkında müştekilere öldürmeye teşebbüs suçlarından mahkûmiyetine karar verilmiş ise de.

Dosya kapsamından sanık ile mağdurlar arasında geçmişte öldürmeyi gerektirir herhangi bir husumetin bulunmadığının tespit edilemediği, Olay yeri inceleme raporu ve krokisine göre 34 LD ... plakalı Tofaş Doğan SLX marka park halindeki otonun ön cam orta kısmında ateşli silah mermi giriş çıkış deliğinin olduğu, bu çıkışın devamı ön dikiz ayna, arka koltuk ve arka cam üzerinde muhtemel ateşli silah mermi giriş çıkış deliğinin olduğu, oto ön tampon orta kısmında muhtemel ateşli silah mermi giriş çıkış deliğinin olduğu, bu çıkış devamı radyatör ve motor kayıt kapağı üzerinde muhtemel ateşli silah mermi giriş çıkış deliğinin olduğu,

motor kayış kapak alt kısmında deforme mermi çekirdeğinin olduğu, oto ön tampon sağ lastik kısmında muhtemel mermi giriş çıkış deliğinin olduğu, otonun sağ ön lastiğinin inik olduğu, lastik yanı zeminde bir adet deforme mermi çekirdeğinin olduğu, oto içerisine dağılmış cam kırıklarının olduğu, ...

Oto Kuaför isimli iş yeri saç tarabası üzerinde üç adet muhtemel mermi giriş çıkış deliğinin olduğu, bu çıkışları takip eden iş yeri iç duvarı üzerinde üç adet mermi sekme izlerinin olduğu, iş yeri tarabası önünde bir adet, iş yeri içerisinde iki adet deforme mermi çekirdeğinin olduğu, Mağdurların içerisinde bulunduğu araca sanığın tespitlere göre ilk atışın aracın önünden itibaren 130 cm'den başlayıp 575 cm uzaklığa kadar toplam 14 atış yaptığı, mağdurların içerisinde bulunduğu aracın ilk atış sonrasında stop etmesi sebebiyle olduğu yerde kaldığı,

sanığın atışlarından bir tanesinin aracın ön camının orta kısmına isabet ettiği, sanığın mağdurları öldürmek istemesi durumunda 130 cm mesafeden veya araca daha fazla yaklaşarak mağdurların görünen kafa ve göğüs bölümlerine ateş edip rahatlıkla onları vurabileceği halde sadece aracın ön camının orta kısmına atış yapılmış olmasının sanığın mağdurların isabet almalarını değil, onları vuramayacağı şekilde orta kısma atış yaptığını gösterdiği,

bu atışın aracın arka koltuk ve arka cam üzerine isabet ettiği, aracın ön camından giren mermi ve dikiz aynasının kırılması sebebiyle araç içerisine düşen cam parçalarından mağdur ...'ın alnından ve mağdur ...'ın ise burun, göz ve elinden BTM ile giderilecek şekilde yaralandıkları,

Sonuç olarak sanığın araç içerisinde ön koltuklarda bulunan ve sanık ile aralarında 130 cm'den başlayıp 575 cm'ye kadar uzaklık bulunan mağdurların sanık tarafından mağdurlar araç içerisinden hiç bir şekilde kaçamayacakları bir durumda sanığın mağdurların mermi ile vurulmadıklarını gördüğü veya görebileceği halde iken gerek bu mesafelerden ve gerekse araca daha fazla yanaşarak mağdurları rahatlıkla istediği gibi hayati bölgelerden vurup öldürmesi mümkün iken sanığın tabancasından çıkan 14 atıştan sadece 1 tanesinin mağdurların isabet alamayacağı aracın ön camından içeri girip dikiz aynası ve arka camdan çıkması dışında araca yapılan diğer 2

atıştan birisinin aracın ön tampon kısmına ve ön tampon sağ lastik kısmına isabet ettirilmiş olmasının sanığın bu atışları özenli bir şekilde yani mağdurlara isabet etmeyecek şekilde yapmış olduğunun kabulü gerektiği gibi, ayrıca sanığın toplam 14 atışın 3 ünü mağdurları vurmayacak şekilde araca isabet ettirmesi dışında 3 atışı da daha uzakta ve arka taraftaki ...

Kuaföre yapmış olduğu, dolayısıyla bu 6 atış dışında geri kalan 8 atışın ise etrafta herhangi bir yere isabet ettiğine dair bir bulgu da tespit edilemediği, etrafta çok sayıda yerleşim yeri binaları veya isabet edecek çok sayıda cisimlerde bulunduğu için kalan 8 atışın havaya yapılmış olduğunun da kabulü gerektiği,

dolayısıyla sanığın arasında husumet bulunmayan mağdurları somut olarak öldürmek istediğine ilişkin delillerde bulunmadığından sanığın eylemlerinin çok sayıda silahla ateş etmesi sebebiyle TCK'nin 106/2-a ve 43. maddeleri kapsamında zincirleme silahla tehdit ve mağdurların BTM ile yaralanmaları nedeniyle olası kastla silahla yaralama suçlarından TCK'nin 86/2, 86/3-e maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği görüşündeyim. 04.11.2024