Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/1598 K.2024/7505

Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2021/77 Esas, 2021/395 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 86/3.e, 87/1.d, 29/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 4 yıl 19 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 01.07.2022 tarihli ve 2021/1923 Esas, 2022/1751 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280/1.g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun'un 280/2 maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 6 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi gereği aleyhe istinaf olmadığından 4 yıl 19 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ve müdafiinin temyiz istemi özetle; eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, tahrikin derecesine, meşru savunmaya ve takdiri indirim nedenlerine ilişkindir. 2. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; sanık aleyhine Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf yoluna başvurulmuş olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ve katılanın daha önceden birbirlerini tanıdıkları, katılanın sanığın eşine sosyal medya üzerinden arkadaşlık teklif etmesi üzerine aralarında husumet oluştuğu, bu konuyu konuşmak amacıyla buluşmak üzere anlaştıkları, olay günü her iki tarafın da yanına bıçak alarak olay yerine geldikleri, burada yaşanan tartışma sırasında sanığın katılanı biri hayati tehlikeye sebep olacak şekilde üç yerinden yaraladığı, yaralandıktan sonra olay yerinden kaçan katılanı sanığın bir süre takip edip geri döndüğü anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu,

suçta kullanılan bıçağın öldürmeye elverişli oluşu, hedef alınan vücut bölgesi, yaralanmaların sayısı ve niteliği hususları nazara alındığında sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna dair takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinin bozma nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Katılanın sanığı ve sanığın eşini olay öncesinde tanıdığı, evli olan sanığın eşine sosyal medya üzerinden mesaj atması nedeniyle sanık ile katılan arasında husumet başladığı, bu konuyu konuşmak üzere yanına bıçak alarak sanık ile buluşmaya giden katılanın sanık tarafından yaralandığı anlaşılan olayda katılandan kaynaklanan ve haksızlık niteliği taşıyan eylemlerin ulaştığı boyut gözetilerek sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29/1 maddesinde belirtilen haksız tahrik hükümlerinin makul ile azami oran arasında uygulanması gerekirken eksik şekilde uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.09.2021 tarihlı ve 2021/77 Esas, 2021/395 Karar sayılı kararının süresi içerisinde Cumhuriyet savcısı tarafından sanık aleyhine istinaf edilmesine rağmen Bölge Adliye Mahkemesince sanık aleyhine istinaf olmadığından basihle 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesinin uygulanmasına karar karar verilerek aleyhe hüküm kurulmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) ve (4) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 01.07.2022 tarihli ve 2021/1923 Esas, 2022/1751 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2-b maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2 maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi