Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/1612 E. , 2024/8395 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1169 E., 2022/1478 K. SUÇLAR : Kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma, kasten öldürme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin o
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/1612 E. , 2024/8395 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1169 E., 2022/1478 K. SUÇLAR : Kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma, kasten öldürme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması Katılan sanık ... ve sanık ... hakkında katılan sanık ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu tespit edilmiştir. Katılan sanık ..., sanık ... ve sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçları yönünden İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Katılan sanık ... ve sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İstinaf bozması üzerine verilen Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.03.2022 tarihli ve 2022/40 Esas, 2022/84 Karar sayılı kararı ile; 1. Katılan sanık ... hakkında maktule yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/3-e maddesi delaletiyle 87/4-2.cümle, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Sanıklar ... ve ... hakkında maktule yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir. B. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.06.2022 tarihli ve 2022/1169 Esas, 2022/1478 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik katılan ... vekili, katılan sanık ... müdafii, sanık ... ve katılan sanık ... müdafii istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıklar ..., ... ve ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan üst hadden ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir. 2. Katılan sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, eksik incelemeye, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanık ... ve katılan sanık ... hakkında haksız tahrik ve takdîri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. 3. Sanık ... ve katılan sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanıklar ..., ... ve ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan üst hadden ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, maktule yönelik eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, sanıklar ... ve ...'nin üzerine atılı suçu işledikleri hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşıldığından katılan ... vekili, katılan sanık ... müdafii, sanık ... ve katılan sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR A. Katılan sanık ... ve sanık ... hakkında katılan sanık ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden; 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılan sanık ..., sanık ... ve sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçu yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.06.2022 tarihli ve 2022/1169 Esas, 2022/1478 Karar sayılı kararında katılan ... vekili, katılan sanık ... müdafii, sanık ... ve katılan sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2024 tarihinde karar verildi.