Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/1861 K.2023/4190

Hükümlü hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin,17.05.2000 tarihli 2000/71 Esas ve 2000/79 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında; a) Katılan ... (...)'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan.

765 sayılı Esas No : 2023/1861 Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 448 ... maddesi, 62 nci maddesi, 59 uncu maddesi, 81 ... maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca kazanılmış hakkı dikkate alınarak 10 yıl 1 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir. b) Katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan.

765 sayılı Kanun'un 448 ... maddesi, 62 nci maddesi, 59 uncu maddesi, 81 ... maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca kazanılmış hakkı dikkate alınarak 10 yıl 1 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir. c) 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan.

6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 765 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 81 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay 1 gün hapis cezası ve 1.266.666 TL(eski para birimi) ağır para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir. 2. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin,17.05.2000 tarihli 2000/71 Esas ve 2000/79 Karar sayılı kararı Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 22.01.2001 tarihli, 2000/2987 Esas ve 2001/73 Karar sayılı ilamı ile onanmak suretiyle kesinleşmiştir. 3. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 5237 sayılı Kanun gereğince ek karar verilip verilmeyeceği hususunda ihbarda bulunulması üzerine; ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.02.2020 tarihli 2000/71 Esas ve 2000/79 Karar sayılı ek kararı ile hükümlü hakkında; a) Katılan ... (...)'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna, karar verilmiştir. b) Katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan.

5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna, karar verilmiştir. c) 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan.

6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 10 ay hapis ve 375 TL adli para cezası ile cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir. 4. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.02.2020 tarihli 2000/71 Esas ve 2000/79 Karar sayılı ek kararının Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 28.02.2022 tarihli 2021/13003 Esas 2022/1514 Karar sayılı kararı ile ''Anayasa'nın 141, 5271 sayılı CMK'nin 34 ve 230. maddelerine aykırı olarak hükümlerin gerekçesiz bırakılması, '' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 5. ...

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2022 tarihli 2022/143 Esas 2022/350 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında, a) Katılanlar ... ve ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçları yönünden uyarlama talebinin reddine, karar verilmiştir. b) 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan.

6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 10 ay hapis ve 375 TL adli para cezası ile cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlü müdafiinin temyiz istemi; bozma öncesi verilen ek kararın sanık lehine olduğuna, sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 765 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 81 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca kurulup Yargıtay

1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükmünden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9 uncu maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu kurulan hükümde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir. 2.Hükümlü hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçlarında kurulan hükümler yönünden.

Kabule göre; hükümlünün tabanca ile ateş ederek hayati tehlike geçirmesine, mide, dalak ve pankreasta harabiyete, dalak alınması nedeniyle organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde katılan ...'yi dört isabetle, hayati tehlike geçirmeyecek ancak onbeş gün mutat iştigale engel olacak şekilde katılan ...'ı üç isabetle yaraladığı anlaşılmakla.

Teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören ve lehe olan 5237 sayılı Kanun'un 35 ... maddesi ile yapılan uygulama sırasında; meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek katılan ...'yi kasten öldürmeye teşebbüsten verilecek cezada üst sınıra yakın, katılan ...'i kasten öldürmeye teşebbüsten verilecek cezada ise makul sınırda cezaların tayini ve 1412 sayılı Kanun'un 326 cı maddesinin son fıkrası uyarınca hükümlünün kesinleşmiş hükümdeki kazanılmış hakkının korunmasına karar verilmesi yerine yazılı şekilde uyarlama talebinin reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

1.Cumhuriyet savcısı 19.10.2022 tarihli dilekçe ile temyiz niteliğindeki itirazından vazgeçtiği anlaşıldığından, temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakameleri Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca REDDİNE, 2.Hükümlü Hakkında 6136 Sayılı Kanun'a Muhalefet Suçu Yönünden.

Gerekçe bölümünün 1 numaralı bendinde açıklandığı üzere ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2022 tarihli 2022/143 Esas 2022/350 Karar sayılı kararında hükümlü müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlü müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 3.Hükümlü Hakkında Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçları Yönünden.