Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/1942 E. , 2024/3222 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/303 E., 2021/2210 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen hükme
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/1942 E. , 2024/3222 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/303 E., 2021/2210 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.12.2020 tarihli ve 2019/96 Esas, 2020/224 Karar sayılı kararları ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 36. maddesi delaletiyle 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 16 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2021/303 Esas, 2021/2210 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs olduğuna, dava dosyasında sanığın hangi eylemi ile ölümü engellediğinin kararda tartışılmadığına, gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığına ilişkindir. 2. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; olayın kaza olduğuna, sanığın bilinçli taksirle yaralama suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Sanıkla katılanın aynı iş yerinde çalışmaları sebebiyle birbirlerini tanıdıkları, sanığın katılana aynı iş yerinde çalışan bayanla arkadaşlığı nedeniyle sinirlendiği, bunun üzerine üzerinde taşıdığı ruhsatsız tabancayı katılanın çenesine bitişik yere dayayıp bir el ateş ederek hayati tehlike geçirmesine, kemik kırığına, yüzünde sabit ize, duyu ve organlarından birisinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde yaraladığı, ateş ettikten sonra 112 acil servisi arayıp katılanın kanayan yerine tampon yaptığı, ambulans geldikten sonra da araca bindirilmesine kadar tampona devam ettiği, polisin gelmesini bekleyerek silahını teslim ettiği anlaşılmıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, suçta kullanılan silahın elverişliliği, atış mesafesi, isabet alan vücut bölgesi, katılanda meydana gelen yaralanmanın niteliği dikkate alındığında, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ancak icra hareketlerini tamamladıktan sonra 112 acil servisi arayıp, katılanın kanayan yerine tampon yapması, ambulansa bindirilmesine kadar başından ayrılmayıp tampona devam etmesiyle ölüm neticesinin gerçekleşmesini önlediğinden, 5237 sayılı Kanun'un 36. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme hükmü uyarınca eylemin o ana kadar tamamlanmış kısmı için kasten yaralama suçundan cezalandırılmasında isabetsizlik görülmediği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe başlığı altında (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2021/303 Esas, 2021/2210 Karar sayılı kararında katılan vekili ile sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2024 tarihinde karar verildi.