Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/2174 E. , 2025/890 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/333 E., 2022/1686 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, kısmi temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması 1.Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; katılan ve
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/2174 E. , 2025/890 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/333 E., 2022/1686 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, kısmi temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması 1.Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; katılan vekili tarafından 20.05.2022 tarihinde süre tutum dilekçesi ile temyiz talebinde bulunulmuş ise de, gerekçeli kararın kendisine 31.05.2022 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği halde, katılan vekilince 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 294 ve 295/1. maddeleri uyarınca temyiz sebepleri gösterilmediğinden, temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği tespit edilmekle. sanık hakkında verilen karar sanık müdafiilerinin temyiz talebi ile sınırlı olarak incelenmiştir. 2.İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1 ve 286/2-b maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği sanık müdafiilerinin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2021 tarihli ve 2021/17 Esas, 2021/418 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.05.2022 tarihli ve 2022/333 Esas, 2022/1686 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 28/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; kastın yokluğuna, meşru savunmaya, haksız tahrik hükümlerinin üst hadden uygulanması gerektiğine, eksik incelemeye, suç vasfına ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, suçta kullanılan silahın öldürmeye elverişli oluşu, hedef alınan vücut bölgesi, darbe sayısı hususları nazara alındığında sanığın eyleminin kasten öldürmeye yönelik olarak gerçekleştirildiği ve bu itibarla suç vasfının doğru belirlendiği, meşru savunmanın uygulanma koşullarının bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden davranışın ulaştığı boyut dikkate alındığında uygulanan haksız tahrik indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR A. Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; katılan vekiline gerekçeli kararın 31.05.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilmesine karşın, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içeren dilekçe ile temyiz isteminde bulunulmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık müdafiilerinin temyiz istemleri yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.05.2022 tarihli ve 2022/333 Esas, 2022/1686 Karar sayılı kararında sanık müdafiiler tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.02.2025 tarihinde karar verildi.