Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/2226 K.2023/4664

Hükümlü hakkında bozma üzerine kurulan uyarlama hükmünün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, re'sen de temyize tabi olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.04.2002 tarihli ve 2000/48 Esas, 2002/30 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında kasten öldürme suçundan, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (765 sayılı Kanun) 448 ... maddesinin birinci fıkrası, 51 ... maddesinin birinci fıkrası, 59 uncu maddesinin birinci fıkrası, 81 ... maddesinin ikinci, üçüncü fıkraları, 31 ... ve 33 üncü maddeleri uyarınca 15 yıl 1 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kamu hizmetinden yasaklanmasına ve kısıtlanmasına karar verilmiştir.

2. Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.04.2002 tarihli ve 2000/48 Esas, 2002/30 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısının, katılan vekili ve hükümlü tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 19.12.2002 tarihli ve 2002/3919 Esas, 2002/4807 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiştir.

3. Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.06.2005 tarihli ve 2000/48 Esas, 2002/30 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında yapılan uyarlama yargılamasında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı, yedinci fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.06.2005 tarihli ve 2000/48 Esas, 2002/30 Karar sayılı kararının hükümlü müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 01.02.2022 tarihli ve 2021/11393 Esas, 2022/725 Karar sayılı kararı ile, hükmün gerekçesiz olması ve hükümlüye müdafi tayin edilerek duruşma açılması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.09.2022 tarihli ve 2022/144 Esas, 2022/205 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı, yedinci fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlü müdafiinin temyiz istemi, temyiz iradesini bildirmekten ibarettir.

III. GEREKÇE

a. Hükümlü hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 765 sayılı Kanun’un 448 ... maddesinin birinci fıkrası, 51 nci maddesinin birinci fıkrası, 59 uncu maddesinin birinci fıkrası, 81 ... maddesinin ikinci, üçüncü fıkraları, 31 ... ve 33 üncü maddeleri uyarınca kurulup Yargıtay

1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükmünden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9 uncu maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu kurulan hükümde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir. b.

01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlarda lehe aleyhe uygulaması sırasında 5237 sayılı Kanun'un lehe olduğunun tespiti halinde, tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağının gözetilmemesi yönünden tespit edilen hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (b) numaralı bentte açıklanan nedenle Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.09.2022 tarihli ve 2022/144 Esas, 2022/205 Karar sayılı kararına yönelik hükümlü müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden re’sen de temyize tabi olan hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun’un 58 nci maddesinin uygulandığı paragrafın hükümden çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak,