Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/2322 K.2023/4512

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun 318 nci maddesi gereği reddine karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Beyoğlu

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.05.2009 Tarihli ve 2006/371 Esas, 2009/164 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 38 nci maddesi yollamasıyla 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. Beyoğlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.05.2009 Tarihli ve 2006/371 Esas, 2009/164 Karar sayılı kararının sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 21.09.2010 Tarihli ve 2010/1018 Esas, 2010/5877 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiştir. 3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.07.2016 Tarihli ve KD-2016/200493 sayılı yazısı ile sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğinden bahisle itirazı üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 26.09.2016 Tarihli ve 2016/4780 Esas, 2016/3365 Karar sayılı ilamıyla itirazın kabulüyle sanığın, maktulü öldürmeleri için inceleme dışı sanıklar ..., ...'ı azmettirdiğine veya suça iştirak ettiğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.02.2017 Tarihli ve 2016/421 Esas, 2017/73 Karar sayılı kararı ile Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 26.09.2016 Tarihli ve 2016/4780 Esas, 2016/3365 Karar sayılı kararına direnilmesi ve sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 38 nci maddesi yollamasıyla 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir. 5. Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 28.05.2019 Tarihli ve 2018/3088 Esas, 2019/3044 Karar sayılı ilamıyla mahkemenin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden dosyanın direnme konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiş.

6. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.09.2019 Tarihli ve 2019/1-377 Esas, 2019/542 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına ilişkin görüşü alınıp hazır bulunan sanığa, son sözü sorulmadan yargılama bitirilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 7. İstanbul

18. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.01.2020 Tarihli ve 2019/590 Esas, 2020/44 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 38 nci maddesi yollamasıyla 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir. 8. İstanbul

18. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.01.2020 Tarihli ve 2019/590 Esas, 2020/44 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 14.04.2022 Tarihli ve 2022/199 Esas, 2022/2873 Karar sayılı kararı ile sanığın, maktulü öldürmeleri için inceleme dışı sanıklar ..., ...'ı azmettirdiğine veya suça iştirak ettiğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 9. İstanbul

18. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.12.2022 Tarihli ve 2022/203 Esas, 2022/408 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında uyuşturucu ticareti parasının paylaşımı yüzünden maktulü tasarlayarak öldürme eylemine inceleme dışı sanıklar ..., ...’ı azmettirdiği iddiasıyla kamu davası açılmışsa da sanığın maktulü öldürmeleri için inceleme dışı sanıklar ..., ...'ı azmettirdiğine veya suça iştirak ettiğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmiştir.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık anlatımları, adli raporlar, tutanaklar, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır. 3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (8) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak yeterli delil elde edilemediği anlaşılmakla katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul