Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/2338 E. , 2025/447 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1420 E., 2022/670 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs SUÇ TARİHLERİ : 12.08.2017 ve 15.10.2017 HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanma
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/2338 E. , 2025/447 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1420 E., 2022/670 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs SUÇ TARİHLERİ : 12.08.2017 ve 15.10.2017 HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince 12.08.2017 tarihli eylemle ilgili olarak sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hükmolunan 3 yıl 9 ay hapis cezasının tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen diğer hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Katılan vekilin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I.HUKUKÎ SÜREÇ A.Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2020 tarihli ve 2018/228 Esas, 2020/147 Karar sayılı kararı ile; 1.Sanık ... hakkında 15.10.2017 tarihli eylem nedeniyle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 29, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 2.Sanık ... hakkında 15.10.2017 tarihli eylem nedeniyle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35, 29 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir. B.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.05.2022 tarihli ve 2020/1420 Esas, 2022/670 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere ilişkin katılan vekili, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II.TEMYİZ SEBEPLERİ A.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. B.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastının bulunmadığına, üst sınırdan ceza almasının hukuka uygun olmadığına, haksız tahrik indiriminin en üst hadden uygulanması gerektiğine ilişkindir. C.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastının bulunmadığına, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması ile haksız tahrik indiriminin en üst hadden uygulanması gerektiğine ilişkindir. III.GEREKÇE 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanıklar tarafından öldürme kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, suç vasfının ve teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre belirlenen cezaların isabetli olduğu, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Katılan ile sanıklar arasında husumet bulunduğu, olay günü yolda karşılaşan katılan ile sanık ...'ın tartışmaya başladıkları, katılanın sanık ...'a karşı hakaret içeren sözler sarf edip yumruk attığı, sanık ...'ın ağabeyi olan sanık ...'a haber verdiği ve birlikte ellerinde tabancalarla katılanı takip edip eylem üzerinde fiili hakimiyet göstererek katılanı tabanca ile yaraladıklarının anlaşıldığı olayda; katılanın haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen eylemlerinin ulaştığı düzey dikkate alınarak sanıkların cezasından alt sınıra yakın bir oranda indirim yapılması gerekirken, somut olayda koşulları oluşmadığı halde 1/2 oranında indirim yapılmak suretiyle eksik cezalar tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV.KARAR A.12.08.2017 tarihli eylemle ilgili olarak sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin bu suça yönelen temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.15.10.2017 tarihli eylemle ilgili olarak sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkûmiyet kararlarına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi haksız tahrikin derecesi yönünden yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.05.2022 tarihli ve 2020/1420 Esas, 2022/670 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2025 tarihinde karar verildi.