Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/2413 K.2025/514

Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2021 tarihli ve 2020/301 Esas, 2021/449 Karar sayılı kararı ile, a. Sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 81/1, 62/1,53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 25'er yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, b.

Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 37/1, 81/1, 35/2, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 8'er yıl 9'ar ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, c. Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 37/1, 81/1, 35/2, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 7'şer yıl 6'şar ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.11.2022 tarihli ve 2022/514 Esas, 2022/1487 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

sanıklar hakkında katılanlara yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının ise kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile, a.

Sanıklar hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 10'ar yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, b. Sanıklar hakkında katılan ...'e yönlik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 9'ar yıl 2'şer ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, eksik araştırmaya, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın eyleminin kasten yaralama olduğundan bahisle suç vasfına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik araştırmanın bulunmadığı, kasten öldürme ve katılanlar Murat ve Engin'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs eylemlerinin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

maktulü öldürme kastıyla hareket eden ve neticeye ulaşan sanıkların kastlarının bölündüğüne ilişkin delil ve tespitin bulunmaması, suçta kullanılan aletlerin niteliği, katılanlardaki darbe sayıları ve yaralanmaların ağırlığı nazara alındığında suçların vasıflandırılmasında isabetsizlik bulunmadığı, maktul ve katılanlardan sanıklara yönelik haksız söz veya davranış bulunmadığı, meşru savunma koşullarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından,

sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 07.11.2022 tarihli ve 2022/514 Esas, 2022/1487 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy