Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/2752 E. , 2024/5958 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3449 E., 2022/2344 K. MAKTUL : ... ŞİKÂYETÇİLER : ..., ... SUÇ : Yardım veya bildirim yükümlülüğün yerine getirmeme sonucu ölüme neden olma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/2752 E. , 2024/5958 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3449 E., 2022/2344 K. MAKTUL : ... ŞİKÂYETÇİLER : ..., ... SUÇ : Yardım veya bildirim yükümlülüğün yerine getirmeme sonucu ölüme neden olma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen "beraat" kararı, istinaf mercii tarafından "mahkumiyet" kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden, kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.06.2019 tarihli ve 2018/59 Esas, 2019/185 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla kasten adam öldürme suçundan; 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.10.2022 tarihli ve 2019/3449 Esas, 2022/2344 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde hükmün 2 ve 3 nolu bentlerinin kaldırılmasına, sanık hakkında yardım veya bildirim yükümlülüğün yerine getirmeme sonucu ölüme neden olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 98/2, 62, 51/1-3. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın beraatine ve sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. III.GEREKÇE 1. Olay günü, maktulün sanık ile birlikte uyuşturucu madde kullandığı sırada bilincini kaybetmesi üzerine sanığın maktulü ikametin banyosuna götürdüğü, yüzünü su ile yıkadığı ve kimseye haber vermeden ayrıldığı, sonrasında diğer odada bulunan tanık Hüseyin'in durumunu kontrol edip maktulün öldüğünü anlayarak gerekli yerlere haber vermesi üzerine soruşturma işlemlerine başlanıldığı, olayda; 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanık lehine vekalet ücreti verilmesini gerektirir şartların oluşmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Maktulün tanık ... tarafından banyoda baygın bulunması üzerine ambulans ve polis aranarak durumundan haberdar edildiği olayda; dosya içerisinde bulunan İstanbul Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 09.12.2019 tarih, 5867 sayılı raporunun sonuç kısmında belirtildiği üzere kişinin uyuşturucu alımı sonrası zehirlenme bulgularının ortaya çıkmasından sonra hastaneye götürülerek tedavisinin yapılması durumunda da kurtulmasının kesin olmadığının belirtildiği anlaşılmakla, sanığın eyleminin kül halinde 5237 sayılı Kanun'un 98/1. maddesindeki suçu oluşturduğu ve sanığa hakkında aynı Kanun'un 98/1. maddesi uyarınca ceza verilmesi gerektiği gözetilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 98/2. maddesi uyarınca ceza verilerek suç vasfının belirlenmesinde hata edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde (3) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.10.2022 tarihli ve 2019/3449 Esas, 2022/2344 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdîren Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2024 tarihinde karar verildi.