Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/2991 K.2023/4191

Kanun’un 9 uncu maddesi ile eklenen, üçüncü fıkrası ve aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmekle.

Mahkemece verilen direnme kararının. 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.2016 tarihli ve 2016/110 Esas, 2016/270 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında maktul ...'e karşı tasarlayarak kasten öldürmeye azmettirme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. ... Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 15.05.2017 tarihli ve 2017/996 Esas, 2017/959 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Bu kararın katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 15.09.2020 tarihli ve 2018/3449 Esas, 2020/1872 Karar sayılı ilâmı ile.

Sanık ...'nin, oğlu olan suça sürüklenen çocuk ...'ı, maktul ...'i kasten öldürmeye teşvik etmek suretiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca yardım eden olarak eylemine iştirak ettiği ve sanık ... hakkında da mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi, Nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. ...

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.04.2021 tarihli ve 2020/494 Esas, 2021/225 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanık ... hakkında maktul ...'e karşı kasten öldürmeye yardım etme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 5. Bu kararın katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 26.01.2022 tarihli ve 2021/10645 Esas, 2022/568 Karar sayılı ilâmı ile. Mahkemece sanık ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme suçuna yardım etme suçundan kurulan beraat hükmü yönünden direnme kararı verildiği belirtilmiş ise de; bozma sonrasında yeni delil niteliğinde olacak şekilde G.K. ve R.E. isimli tanıkların dinlenildiği ve anlatımlarının gerekçeli kararda tartışıldığı,

buna göre ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.09.2011 tarihli ve 2011/7-162 Esas, 2011/178 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen ısrar kararı verilmiş olsa dahi, bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni kanıtlara dayanmak suretiyle verilen hüküm, özde direnme hükmü olmayıp bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hüküm olduğundan, bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde incelemenin Yargıtay ilgili Özel Dairesi tarafından yapılması gerektiğinin belirtildiği anlaşılmakla yapılan incelemede.

Sanık ...'nin, oğlu olan suça sürüklenen çocuk ...'ı, maktul ...'i kasten öldürmeye teşvik etmek suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca yardım eden olarak eylemine iştirak ettiği ve sanık ... hakkında da mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi, Nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 6. ...

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2022 tarihli ve 2022/279 Esas, 2022/385 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanık ... hakkında maktul ...'e karşı kasten öldürmeye yardım etme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre.

Maktul ile sanık ...’nin ayrı ayrı köfteci dükkanı işlettikleri, bu suretle birbirlerine rakip oldukları, sanık ... ve boşandığı fakat birlikte yaşadığı ...’nin bu rekabetten dolayı maktul ve ailesini çeşitli kereler tehdit ettikleri, bunlardan bazılarının kolluğa ve adliyeye intikal ettiği ve haklarında maktul ile ailesine yönelik tehdit, hakaret gibi suçlardan kamu davaları açıldığı, oğulları olan suça sürüklenen çocuk ...’ın öldürme suçunu işlediği tarih itibariyle 16 yaşından gün aldığı, kendisinin maktul ile doğrudan bir husumetinin bulunmadığı,

babası olan sanık ...'nin, suça sürüklenen çocuk ...'ı, maktul ...'i kasten öldürmeye teşvik etmesi nedeniyle olay günü ...'ın av tüfeği ile maktule ateş ederek öldürdüğü, sanık ...'nin 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca yardım eden olarak ...'ın eylemine iştirak ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Maktul ile sanık ...’nin ayrı ayrı köfteci dükkanı işlettikleri ve bu suretle birbirlerine rakip oldukları, sanık ... ve boşandığı fakat birlikte yaşadığı ...’nin bu rekabetten dolayı maktul ve ailesini çeşitli kereler tehdit ettikleri, bunlardan bazılarının kolluğa ve adliyeye intikal ettiği ve haklarında maktul ile ailesine yönelik tehdit, hakaret gibi suçlardan kamu davaları açıldığı,

04.01.2015 tarihinde yine sanıkların üzerine atılı tehdit suçundan yapılan soruşturma nedeniyle ikametlerinde kollukça arama yapıldığı sırada sanık ...’nin oğulları ... ile ...’a hitaben “Bu ... ve oğlunu vurmazsanız orospu çocuğusunuz, siz vurun ben size içerde bakarım" şeklinde sözler söylediğinin tanık beyanları ve tutulan tutanak ile de sabit olduğu, suça sürüklenen çocuk ...’ın öldürme suçunu işlediği tarih itibariyle 16 yaşından gün aldığı,

kendisinin maktul ile doğrudan bir husumetinin bulunmadığı ve olay sonrasında alınan savunmasında da hayatın olağan akışına aykırı olarak olayda kullandığı tüfeği ailesinden habersiz tanımadığı bir şahıstan aldığını, maktulün kendisine sürekli hakaret ve tehditte bulunduğunu ve bu yüzden onu öldürdüğünü beyan ettiği, fakat bu iddialarının dosya kapsamında herhangi bir şekilde desteklenmediği ve dolayısıyla suça sürüklenen çocuğun maktulü öldürmesi için ailesi ile maktul arasındaki husumet dışında bir neden olmadığı,

suça sürüklenen çocuk ...’ın maktul ile ailesi arasındaki yukarıda belirtilen süreçlere bizzat tanık olduğu gibi doğrudan annesi ... tarafından kendisine maktulün vurulması isteğinin de açık şekilde dile getirildiği, netice olarak maktulün öldürülmesi eylemine yukarıda izah edildiği şekilde annesi ve babası olan sanıklar ... ile ...’nin,

suça sürüklenen çocuğu bu eylemi gerçekleştirmeye teşvik etmek suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca yardım eden olarak iştirak ettikleri ve sanık ... hakkında da mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi nedeniyle Mahkemenin direnme kararı yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2022 tarihli ve 2022/279 Esas, 2022/385 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmediğinden, Yargıtay