Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/3234 K.2023/4789

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği o yer Cumhuriyet savcısının hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

ancak mağdur ...'ın hem sanık ...'ın eylemlerinden zarar gören olmaması hem de şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi nedeniyle mağdur vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, o yer Cumhuriyet savcısının aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.10.2015 Tarihli ve 2015/253 Esas, 2015/497 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve aynı maddenin birinci fıkrasının son bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.10.2015 Tarihli ve 2015/253 Esas, 2015/497 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 27.05.2019 Tarihli ve 2019/4121 Esas, 2019/11599 Karar sayılı kararı ile mağdur ...'e olayın hemen ardından hastanede yaptırılan fotoğraflı teşhis işleminde kendisini bıçakla yaralayan kişinin ... isimli şahıs olduğunu belirtiği, kovuşturma aşamasında 23.06.2015 tarihli duruşmada "beni vuran huzurda bulunan sanık ... değildir" şeklinde beyanda bulunduğu,

sanığın da aşamalarda üzerine atılı suçu inkar ettiğinin anlaşılması karşısında, 03.02.2015 tarihli teşhis tutanağında ismi geçen ... isimli şahsın olaya ilişkin beyanın alınması, mağdur ... ile Alim isimli şahsa mahkeme huzurunda yüzleştirme yapılması,

bu mümkün olmadığı takdirde fotoğrafla teşhis işleminin yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi ve kabule göre de sanığın cezasından mağdurun hayati tehlike geçirmesi nedeniyle bir kat artırım yapılması sırasında uygulama maddesinin hatalı şekilde 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası olarak gösterilmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2021 Tarihli ve 2019/545 Esas, 2021/160 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, mağdur ... vekilinin temyiz sebepleri mağdurun şikayetinden vazgeçtiğine ayrıca olaydan sonra vefat ettiğine, vekilliğinin sonlandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın aşamalarda istikrarlı olarak üzerine atılı suçu inkar ettiği, olayın kalabalık bir grup arasında gerçekleştiği, mağdurun 23.06.2015 tarihli beyanında kendisini yaralayan şahsın sanık olmadığını belirttiği, keza soruşturma aşamasında yapılan 03.02.2015 tarihli teşhis işleminde de başka bir şahsı teşhis ettiği, teşhis ettiği ... isimli şahsın o gün orada bulunup sadece teşhis işleminde bulunması için mağdura gösterilen şahıslardan olduğu, tarafları tanımadığı olay ile bir alakasının bulunmadığı, bu hali ile mağdurun istikrarlı olarak kesin net ve doğru teşhiste bulunmadığı,

inceleme dışı mağdur ...'un soruşturma aşamasında mağduru bıçaklayan şahsın sanık olduğunu beyan ettiği ancak kovuşturma aşamasında bu beyanından döndüğü ve mağduru yaralayan şahısları tanımadığını, yaralayan şahsın sanık olmadığını beyan ettiği, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde sanığın mahkumiyetine yeter somut delil bulunmadığı kabul edilmiştir.

2. Sanık savunmaları, mağdur ve tanık anlatımları, adli raporlar, tutanaklar, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Mağdur ... vekilinin temyiz sebepleri yönünden

Mağdurun 23.06.2015 tarihli celsede sanıklar hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında, mağdur vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz sebepleri yönünden

Her ne kadar sanık aşamalarda istikrarlı olarak üzerine atılı suçu inkar etmiş ve aynı şekilde mağdur da kendisini bıçaklayanın sanık olmadığını belirtmişse de olayda görgüye dayalı bilgi sahibi olan inceleme dışı mağdur ...'in soruşturma aşamasında alınan beyanında mağduru bıçaklayanın sanık olduğunu belirttiği yine 02.02.2015 tarihinde yapılan teşhis işleminde de sanığı teşhis ettiği, bozma ilamı doğrultusunda beyanına başvurulan tanık ...'in olayla ilgisinin bulunmadığı, mağdurun aşamalarda değişen beyanlarının sanığı suçtan kurtarmaya yönelik olduğu anlaşılmakla, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde berattine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Mağdur ... vekilinin temyiz sebepleri yönünden

Gerekçe bölümünde yer alan (A) paragrafında açıklanan nedenle mağdur vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz sebepleri yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2021 Tarihli ve 2019/545 Esas, 2021/160 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,