Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/3309 K.2024/2761

Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.01.2020 tarihli ve 2019/415 Esas, 2020/6 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında mağdura karş iştirak halinde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1,81,35,29,62,53, 58. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezalarının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 09.02.2021 tarihli ve 2020/739 Esas, 2021/404 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanıklar hakkında mağdura karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37. maddesi delaletiyle 86/2-3-e, 29/1, 62/1, 53, 58. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına,

hak yoksunluklarına ve cezalarının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; sanıkların atılı suçu işlemediklerinden bahisle beraatlerine karar verilmesi gerektiğine, meşru savunma şartlarının oluştuğuna, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine vesaireye ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Tarafların olay öncesinde tanışmadıkları, olay günü lokantada bakma meselesinden dolayı aralarında tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanıkların kaçan mağduru ellerinde bıçaklarla takip ederek, sığındığı taksi durağında hayati tehlike geçirmeyecek, basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek nitelikte yaraladıkları anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından iştirak halinde gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

Mahkemece yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek lehe olan erteleme, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve seçenek yaptırımlara çevirmeye ilişkin hükümlerin uygulanmadığı, sanıkların kaçan mağduru takip ederek eylemlerini gerçekleştirdikleri, fiilen devam eden bir saldırının bulunmadığı, mağdura karşı üç sanığın ellerinde bıçaklarla saldırdıkları dolayısıyla saldırı ile savunma arasında orantı bulunmadığı anlaşıldığından meşru savunma şartlarının somut olayda oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından,

ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3.Sanık ... hakkında kurulan hükümde ikinci kez mükerrirlik uygulanmasına esas alınan İvrindi Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2017 tarihli ve 2015/234 Esas, 2017/268 Karar sayılı ilamında birinci kez mükerrirlik uygulanmasına esas alınan, Karşıyaka

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.06.2012 tarihli ve 2012/69 Esas, 2012/239 Karar sayılı ilamının, sanığın çocukken işlediği bir suça ilişkin olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı anlaşılmakla, sanık hakkında koşulları gerçekleşmediği halde ikinci kez mükerirlik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Mağdur ...'e Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 09.02.2021 tarihli ve 2020/739 Esas, 2021/404 Karar sayılı kararında sanık ... müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B. Sanık ...

Hakkında Mağdur ...'e Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde yer alan (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık ... müdafiinin temyiz istemi tekerrür hükümlerin uygulanması yönünden yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 09.02.2021 tarihli ve 2020/739 Esas, 2021/404 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafta yer alan, "..ikinci (2.) kez.." ibaresinin çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karşıyaka