Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/34 K.2023/1937

Katılan sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği katılan sanık ... ve sanık ...'ın (sanık sıfatıyla) yaptığı temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

sanık ...'ın katılan sıfatıyla yaptığı temyiz isteminin ise süresinde olmadığı, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği sanık ...'ın katılan sıfatıyla yaptığı temyiz istemi haricinde temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Hükmolunan ceza miktarı itibariyle, katılan sanık ... müdafiiinin duruşmalı inceleme isteminin 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul

7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2017 tarihli ve 2017/57 Esas, 2017/377 Karar sayılı kararı ile; a) Katılan sanık ... hakkında, katılan sanık ...'a yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Katılan sanık ... hakkında,

katılan sanık ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2017 tarihli ve 2017/57 Esas, 2017/377 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı ve katılan sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 23.02.2021 tarihli ve 2020/4212 Esas, 2021/2195 Karar sayılı kararı ile katılan sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından mahkûmiyet kararları verilmesi gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. İstanbul

7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2021 tarihli ve 2021/186 Esas, 2021/362 Karar sayılı kararı ile; a) Katılan sanık ... hakkında, katılan sanık ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Katılan sanık ... hakkında, katılan sanık ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası,

35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri Suçun işlenmediğine, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılan sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, B. Katılan Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri Suçun işlenmediğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Katılan sanık ... ve temyiz dışı sanık ...’in, katılan sanık ... ile ilk karşılaştıkları anda onu aracın şoför kısmından sarkar, elinde silah bulunur vaziyette gördüklerini ve kendilerine ateş ettiklerini beyan etmeleri, asıl husumetin katılan sanık ... ile katılan sanık ... arasında olması hususları birlikte değerlendirildiğinde; katılan sanık ...'ın her ne kadar genel kast altında gerçekleşen neticelerden sorumlu tutulması gerekmekte ise de;

katılan sanık ...’ın Ercan’ın araçta bulunduğunu gördüğünü beyan etmesi ve silahla çok sayıda ateş yapması nedeniyle katılan sanık ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunu işlediği, her ne kadar katılan sanık ... kendisinin ve yanında bulunan arkadaşlarının olayda hiç silah kullanmadıklarını, olay yerinden sadece gezme amacıyla geçmekte iken saldırıya maruz kaldıklarını ileri sürmüş ise de, dosya kapsamında mevcut kamera izleme tutanağı, katılan sanık ... ve temyiz dışı sanık ...’in katılan sanık ...’ın kendilerine doğru ateş ettiklerini beyan etmeleri,

olay yerinde sanık ...’den ele geçirilen silah dışında başkaca bir silahtan atılmış boş bir kovan bulunması, terk edilen otomobil içerisinden ateşli silah ve bıçak ele geçirilmiş olması, olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporları birlikte değerlendirildiğinde, katılan sanık ...'ın karşı tarafta yer alan katılan katılan sanık ...'ı hedef alarak öldürme kastıyla ateş ettiği ve katılan sanık ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunu işlediği,

karşılıklı silahlı çatışma şeklinde gerçekleşen olayda, ilk haksız hareketin hangi tarafça başlatıldığının tespit edilmemesi nedeniyle katılan sanıklar hakkında 5237 sayılı 29 uncu maddesi uyarınca makul düzeyde indirimler yapıldığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin katılan sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, katılan sanık ...'ın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı,

5237 sayılı Kanun'un 25 inci maddesi kapsamında meşru savunmaya ilişkin yasal şartların oluşmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık ...'ın katılan sıfatıyla süresinden sonra yaptığı temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca REDDİNE, B. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul