Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/3412 K.2023/5187

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 2. Çocuk Mahkemesinin verilen 22.09.2015 tarihli ve 2014/ 443, 2015/573 sayılı sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında intihara yönlendirme ve 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçlarından

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, 5395 sayılı Kanun’un 11 ... ve 5 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca danışmanlık tedbirinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 09.10.2018 tarihli ve 2018/2741 Esas, 2018/3974 Karar sayılı kararı ile hükümler "işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin varlığının tespiti yönünden, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan alınmak suretiyle suç sürüklenen çocuğun ceza sorumluluğunun belirlenmesi gerektiği ve hükümlerin gerekçesizliği" yönlerinden bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul 2. Çocuk Mahkemesinin 02.07.2019 tarihli ve 2018/ 528 Esas, 2019/407 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına kısmen uyma ve bir bozma nedenine direnerek önceki hüküm gibi suça sürüklenen çocuk hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, danışmanlık tedbiri uygulanmasına ve müsadereye karar vermiştir.

4. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.02.2022 tarihli ve 2020/1-374 Esas, 2022/77 Karar sayılı kararı ile sanığın beraati gerektiğine karar vererek dosyayı mahalline göndermiştir.

5. İstanbul 2. Çocuk Mahkemesinin 06.09.2022 tarihli ve 2022/288 Esas, 2022/353 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi suçun sabit olduğuna, suça sürüklenen çocuğun cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü ve saatinde ...

Havuzlu Parkında suça sürüklenen çocuğun kavgada kendini korumak amacıyla üzerinde taşıdığı ruhsatsız tabancayı ... adlı 16 yaşındaki çocuğa verdiği, ...'nin tabancayı atım yatağına mermi sürüp kafasına dayadıktan sonra tetiği çekip silahı patlattığı ve ağır yaralı olarak kaldırıldığı hastanede öldüğü, suça sürüklenen çocuğun parka giderken ölen ...’yi gaz çekerken gördüğü, daha önceden ölenin kendi kollarını kestiğini bildiği, ölenin tanık Bahar'a kız arkadaşından ayrıldığını ve kendisini vuracağını söylediği ancak olay anında ölenin kendisine ateş edeceğini bilmediği,

ölenin havaya ateş etmek amacıyla tabancayı elinden zorla aldığını beyan etmesi, suça sürüklenen çocuğun tabancayı, kalabalık bir grubun kendileriyle kavga etmek üzere geri gelmeleri ihtimaline binaen tedbiren yanına aldığının anlaşılması, suça sürüklenen çocuğun tabancayı ölenin intihar edeceğini bilerek ve kendi isteğiyle verdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuğun tabancayı ölenin intihar edeceğini bilerek ve kendi isteğiyle verdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilememesi karşısında; suça sürüklenen çocuğa atılı intihara yönlendirme suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı kabul edilerek beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

V. KARAR