Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/3506 K.2024/1835

Katılan sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2013 tarihli ve 2013/102 Esas, 2013/704 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 14.09.2020 tarihli ve 2020/6161 Esas, 2020/10509 Karar sayılı ilâmı ile eylemin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığı bakımından değerlendirme için Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi lüzumu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Denizli

5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2021/51 Esas, 2022/512 Karar sayılı kararı ile. A.Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'ı kasten yaralama suçundan, eylemin meşru müdafaa kapsamında kalması nedeniyle 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraatine, B.

Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'ı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereği birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına, C.

Katılan sanık ...'ın katılan sanık ...'a karşı tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan sanık ... hükümleri hem katılan hem sanık sıfatı ile temyiz etmiş olup temyiz sebepleri özetle; kararların usul ve yasaya aykırı olduğuna, suç işlemediğinden bahisle beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; katılan sanık ...'ın katılan sanık ...'a eyleminin meşru müdafaa kapsamında değerlendirilemeyeceğine, katılan sanık ...'nin katılan sanık ...'ı tehdit eyleminden mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. ... ile katılan sanık ... arasında alacak verecek meselesi olduğu, katılan sanık ...'ın ise ...'un arkadaşı olduğu ve taraflar arasında aracılık ettiği, tarafların konuyu konuşmak üzere bir yerde buluşmak için anlaştıkları, buluşma yerine tüfek ile gelen katılan sanık ...'nin katılan sanık ...'a tüfekle ateş ederek basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde kasten yaraladığı, katılan sanık ...'ın ise kendisine tüfek ile ateş ettikten sonra yine eylemine devam etmeye çalışan katılan sanık ...'yi çıkardığı bıçak ile yaraladığı,

fakat katılan sanık ...'ın eyleminin o anki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı olarak saldırıyı defetme amacı taşıdığı ve meşru müdafaa kapsamında beraat kararı verildiği anlaşılmıştır. 2. Katılan sanık savunmaları, tanıkların anlatımları, katılan sanık ...'ın 14.10.2022 tarihli adli muayene raporu, katılan sanık ...'ın 11.11.2012 tarihli adli muayene raporu, tutanaklar, uzmanlık raporları, nüfus ve adli sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'ı kasten yaralamadan meşru müdafaadan verilen beraat hükmü bakımından yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan sanık hakkında atılı suçtan meşru müdafaa nedeniyle beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden,

Cumhuriyet savcısının ve katılan sanık ...'ın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Katılan sanık ...'ın katılan sanık ...'ı tehdidi ile kasten yaralamasından verilen hükümler bakımından; katılan sanığın yargılama konusu eylemleri için belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin bozma öncesi verilen 26.12.2013 tarihli mahkûmiyet kararları olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

1.Katılan sanık ...'ın katılan sanık ...'ı tehdidi ile kasten yaralamasından verilen hükümler bakımından. Gerekçe bölümünde (2) bendinde açıklanan nedenle Denizli

5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2021/51 Esas, 2022/512 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının ve sanık ...'ın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,

oy birliğiyle DÜŞMESİNE, 2.Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'ı kasten yaralamadan meşru müdafaadan verilen beraat hükmü bakımından. Gerekçe bölümünde (1) bendinde açıklanan nedenlerle Denizli