Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/3654 K.2024/3020

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen "beraat" kararı istinaf mercii tarafından "mahkûmiyet" kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden kararın temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2022 tarihli ve 2021/394 Esas, 2022/269 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.12.2022 tarihli ve 2022/1413 Esas, 2022/2782 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37. maddesi delaletiyle 86/1, 87/3, 29, 62, 50/1-a, 52/2, 52/4. maddeleri uyarınca 4.860 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 15 eşit taksitlendirmeye karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebebi özetle; ilk derece mahkemesi için de vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz sebebi özetle; sanığın atılı suçu işlemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın istinaf aşamasında mahkûmiyetine karar verilmesi nedeniyle kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine sanık aleyhine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesinde istinaf yoluyla görülen bir duruşması olan iş için 5.500 TL maktu vekâlet ücreti tayininde isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından, Tebliğnamenin katılan lehine sanık aleyhine ilk derece mahkemesindeki yargılama için de vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine dair görüşüne iştirak olunmamıştır.

2. Suç tarihinde sanığın ağabeyi F.K. ile eşi Ö.K.'nin boşanma davasının yapılacak duruşması için her iki tarafın aileleri ile duruşma salonu önünde beklemekte oldukları sırada taraf avukatları arasında tazminat ve nafaka hususları konuşulurken F.K.'nin nafaka talebine karşı çıkarak zaten fazladan para ödediğini söylemesi üzerine Ö.K.'nin kardeşi olan katılanın bu duruma tepki gösterdiği ve F.K.'ye yumruk atarak saldırdığı, bunun üzerine F.K. ve sanığın birlikte katılanı yumruklarla darp ettikleri, katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve nazal kemikte hayat fonksiyonlarını hafif (1.) derecede etkileyecek kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan

adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.12.2022 tarihli ve 2022/1413 Esas, 2022/2782 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,