Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/3797 K.2024/5203

Kanun'un 286/1 maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1 maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1 maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2021/252 Esas, 2022/212 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirliğe karar verilmiştir. 2. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/1972 Esas, 2022/2894 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede, 5271 sayılı Kanun’un 280/1.g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2 maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile yeniden kurulan hükümle sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3.e, 87/1.d, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirliğe karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz nedenleri, suç vasfına, haksız tahrike, 2. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri, haksız tahrike ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ... ile mağdur ...'ın çocukluk arkadaşı olup birlikte hayvan alışverişi yaptıkları, olay günü sanığın, tanık Bahtiyar'a ait araç ile gezmek amacıyla mağdur ...'ın yaşadığı bölgeye doğru hareket ettikleri ve yolda sanığın mağdurun ikametini bilmemesi nedeniyle kendisine yardımcı olması için ...'i araca aldıkları, olay yerine vardıklarında sanığın mağduru dışarıya çağırdığı ve yol üzerinde konuşarak yürüdükleri, daha sonra yolun kenarında bir yere oturdukları, bu sırada ...'in yanlarından uzaklaştığı,

sanığın alkollü olduğu ve çıkan tartışma sırasında tabanca ile yakın atış mesafesinden mağdurun tek el göğüs kısmına ateş ederek yaraladığı, merminin mağdurun sol göğüs ön duvarı meme başı 1 cm altından giriş yaparak, sol skapula dış kenarından vücudu terk ettiği, mağdurdaki sol akciğer kontuzyonuna neden olan ateşli silah yaralanmasının yaşamsal tehlikeye neden olduğu olayda.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, mağdurdan sanığa yönelen haksız söz ve davranış bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Öldürmeye elverişli silahlardan tabanca kullanılması, atış anında yapılan keşfe göre sanık ile mağdur arasındaki mesafenin 1 metre oluşu, mağdurun hayati organlarından akciğer ve kalbinin bulunduğu bölgenin hedef alınması, mağdurdaki yaralanmanın yaşamsal tehlikeye neden olması, sanığın eylemi gerçekleştirdikten sonra sergilediği tutum ve davranışlar birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemine bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından,

sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2 maddesi uyarınca kasten öldürmeye teşebbüs yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/1972 Esas, 2022/2894 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2 maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz istemi bulunmadığından ceza miktarı yönünden 5271 sayılı Kanun'un 307/5 maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2.b maddesi uyarınca takdîren Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi