Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/3855 K.2024/3928

Eskişehir

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2022 tarihli ve 2021/609 Esas, 2022/384 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2022/2034 Esas, 2022/2338 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın ceza ehliyetine ilişkin raporun yeterli olmadığına ilişkindir. 2. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri özetle; takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Olay esnasında olay yerinde bulunan Ayçin Arslan, ..., ..., ... ve ...'in sanığın maktule yönelik eylemi ile ilgili beyanlarına göre sanığın maktule elindeki bıçakla saldırdığı, sanığın kardeşi maktul ...'in otopsi raporuna göre; "kişinin vücudunda 14 (on dört) adet kesici delici alet yaralanması ile sol ön kol ve el 5 inci parmakta kesik vasıfta yaralar tespit edilmiş olup, altı adet yaralanmanın müstakilen öldürücü nitelikte olduğu,

diğer kesici delici alet yaralanmalarının tek başlarına ölüm meydana getirir nitelikte olmadıkları, kişinin ölümünün kesici delici alet yaralanmasına bağlı sternum, kot ve falanks kesisi ile birlikte iç organ ve büyük damar kesilmelerinden gelişen iç ve dış kanama sonucu meydana gelmiş olduğu kanaatinin bildirildiği", Ceza ehliyetine ilişkin olarak ise sanık hakkında Adli Tıp 4. İhtisas Kurulu'nun 03/01/2022 tarih 52581731-101.01.02-2021/131596 sayılı raporunda.

"20.11.2020 tarihinde sanığı bulunduğu (Kasten öldürme) suçu nedeniyle, "TCK'nın 32 nci maddesi kapsamında akıl hastası olup olmadığı, akıl hastası ise ne zamandan beri hasta olduğunu ve bunun kişinin davranışları üzerinde etkisi" sorulan sanığın 10.11.2021 tarihinde yapılan muayenesi sonucunda elde edilen bilgi ve bulguların yorumlanmasından; cezai sorumluluğunu müessir ve kişide şuur ve harekât serbestîsini ortadan kaldıracak veya azaltacak mahiyet ve derecede herhangi bir akıl hastalığı ve zekâ geriliği saptanmadığı,

adli dosya tetkikinde sanığın mezkûr suçu işlediği sırada fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını idrak etme ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini ortadan kaldıracak veya azaltacak boyutta bir akli arızanın içinde olduğuna delalet edecek herhangi bir tıbbi bulgu ve belgeye de rastlanmadığı, bu duruma göre sanık ...’in 20.11.2020 tarihinde sanığı bulunduğu suça karşı cezai sorumluluğunun tam olduğunun tespit edildiği, sanığın kardeşi maktulü bıçakla nitelikli şekilde kasten öldürdüğü anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

maktulden kaynaklanan haksız bir söz ya da eylem bulunmadığından sanık lehine haksız tahrik indiriminin uygulanma koşullarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirim hükümleri yönünden mahkemenin takdir yetkisi dikkate alınarak yerinde, yeterli ve kanunî bir gerekçeyle uygulanmasına karar verildiği, sanığın yargılama konusu suç yönünden ceza sorumluluğunun tam olduğuna dair sağlık kurulu raporunun hüküm kurmaya elverişli olduğu anlaşıldığından,

sanık müdafiinin ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2022/2034 Esas, 2022/2338 Karar sayılı kararında sanık müdafiince ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Eskişehir