Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/386 K.2024/2441

.

SUÇ

Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.01.2021 tarihli, 2019/559 Esas, 2021/6 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 10 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 28.01.2022 tarihli ve 2021/1747 Esas, 2022/312 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca sanığın neticeten 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında yetersiz gerekçe ile karar verildiğine, adlî raporların yetersiz olduğuna, eksik araştırma yapıldığına, sanığın eyleminin meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında kaldığına, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... ile inceleme dışı mağdur sanık ... arasında alacak verecek meselesi sebebiyle önceye dayalı husumet bulunduğu, olay günü Osman'ın kullandığı minibüsü park ettiği sırada sanığın araçla hızla gelerek minibüsün arkasına park edip araçtan kimliği tespit edilemeyen bir başka şahıs ile inerek minibüse doğru yöneldikleri, sanık ile Osman arasında tartışma yaşandığı,

sanığın minibüsten inen mağdur ...'in ayağına doğru ele geçirilemeyen silah ile iki el ateş ettikten sonra Osman'a ateş ettiği, Osman'ın da silahla sanığa ateş ettiği, adlî muayene raporlarına göre mağdurun, sanığın ve Osman'ın bacak bölgelerinde ağır dereceli kemik kırığı oluşacak, mağdurun ise ayrıca hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandıkları, Osman'ın sanığa yönelik eyleminin meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında kaldığı kabul edilerek Osman hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği, sanığın Osman'a yönelik anlatılan eylemi yönünden verilen mahkûmiyet kararının istinaf aşamasında kesinleştiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, mağdurun beyanları, tanıkların anlatımları, mağdur hakkında İstanbul Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 24.09.2019 tarihli adlî muayene raporu, yazı cevapları, olay yeri inceleme raporu, kamera kayıtları, uzmanlık raporları, nüfus ve adlî sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği, ancak mağduru hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığına neden olacak şekilde yaralayan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinin uygulanması ile yetinilmesi gerektiği hâlde ayrıca aynı Kanun'un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrasının da uygulanmasında isabet görülmeyerek İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanmasına ilişkin paragrafın çıkarılması ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci

fıkrasının uygulanmasına ilişkin paragrafta yer alan "8 yıl 10 ay 7 gün hapis cezası" ibaresinin "5 yıl 15 ay hapis cezası" şeklinde değiştirilmesine hükmedilerek istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eksik araştırmanın bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, mağdurdan sanığa yönelen haksız davranış bulunmadığından sanık lehine meşru savunmada sınırın aşılması ve haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 28.01.2022 tarihli ve 2021/1747 Esas, 2022/312 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2024 tarihinde karar verildi.