Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/3926 K.2024/6404

Kanun'un 82/1-a-d, 35/2 ve 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 24.02.2023 tarihli ve 2022/2094 Esas, 2023/311 Karar sayılı kararı ile; a.Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince maktule karşı nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a bendi uyarınca esastan reddine, b.Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince katılan ...'ya karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafin istinafı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280/2-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile;

sanık hakkında katılan ...'ya karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-a-d, 35/2 ve 53. maddeleri uyarınca 13 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz sebepleri özetle; yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın olayda öldürme kastı ile hareket etmediğine, suçun tasarlayarak öldürme olmadığına, kararda hukuka aykırı delillere dayanıldığına, tanıkların aleyhe beyanlarına itibar edilemeyeceğine, fazla ceza tayin edildiğine ve takdiri indirim yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemlerin sanık tarafından tasarlanarak gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanık ...'un katılan ...'ın kardeşi, maktul ...'ın oğlu olduğu,

maktule ait arazilerin katılan ile maktul tarafından birlikte işletildiği ancak maddi olarak iyi durumda olmayan sanığa bu arazilerden yararlanma imkanı tanınmadığı, uzun süre devam eden bu durumun sanık üzerinde bir baskı oluşturduğu, maktulün katılan ile sanık arasında ayrımcılık yaptığı fikrinin sanık tarafından haksızlık olarak algılandığı, bu ruh hali içinde bulunan sanığın ortaya çıkan tablodan hem maktulü hem katılanı sorumlu tuttuğu, sanığın olay tarihinden önce babası ... ve kardeşi ...'yı öldürmek istediğini ima eder şekilde söylemlerde bulunduğu, bu hususun tanık beyanları ile desteklendiği,

olay günü kurban bayramının birinci günü olup sanığın olay tarihinde, hazırladığı tüfek ve teferruatıyla birlikte babası olan maktulün evinin müştemilatında bulunan ahıra girip uzun süre burada gizlendiği ve pusu kurduğu, maktul ve ailesini gözetlediği, maktulün kurban kesmesinin ardından bahçede ellerini yıkadığı sırada eylem için uygun zaman ve fırsat kollayan sanığın tüfekle birlikte gizlendiği ahırdan dışarıya çıktığı ve maktulün boyun kısmına av tüfeği ile yakın mesafeden ateş etmek suretiyle maktul ...'u öldürdüğü, hemen akabinde tüfekle birlikte katılan ...'ya yöneldiği,

katılanın kaçması ile bir süre onu kovaladığı bu kovalama esnasında katılana doğru bir el ateş ettiği, olay yerinde bulunan tanıkların müdahalesiyle eylemin sona erdiği, katılanın yara almadan kurtulduğu, maktülün ölümünün av tüfeği saçma taneleri toplu giriş yaralanmasına bağlı klavikula, sternum, boyun omuru ve kot kırıkları ile birlikte iç organ yaralanması ve büyük damar yaralanmasından gelişen dış kanama sonucu meydana geldiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre suç vasıfları ile ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği,

sanığın eylemleri ile orantılı şekilde cezalar tayin edildiğinin anlaşıldığı, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından sanık müdafiin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 24.02.2023 tarihli ve 2022/2094 Esas, 2023/311 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi