Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/3964 K.2023/2755

Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.09.2021 tarihli ve 2018/322 Esas, 2021/495 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik sanık tarafından yapılan itirazın basir yargılama usûlünün değerlendirilmesi yönünden kabulü ile kararın kaldırılmasına dair merci Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.06.2022 tarihli ve 2022/553 Değişik İş sayılı kararının kesin olmakla 14.06.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.03.2023 tarihli ve 2022/23462 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.04.2023 tarihli ve KYB-2023/35806 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.04.2023 tarihli ve KYB-2023/35806 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“1) Dosya kapsamına göre;

12.06.2018 tarihli tensip zaptı ile duruşma günü belirlenerek genel hükümlere göre yargılamaya başlanıp, 14.09.2021 tarihli karar ile hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 251/1-2. cümlede yer alan '...175 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca duruşma günü belirlendikten sonra basit yargılama usulü uygulanmaz.' şeklindeki düzenleme uyarınca basit yargılama usulünün uygulanamayacağı gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde;

2) Kabule göre de;

Sanığın mahkûmiyetine konu basit yaralama suçunun 5271 sayılı Kanunu'nun 251. maddesi gereğince basit yargılama usulüne tabi olmasına karşın, aynı maddenin 1. fıkrasında yer alan düzenlemeden de anlaşılacağı üzere, basit yargılama usulünün uygulanmasının bir zorunluluk olmayıp, hakimin takdir hakkına ilişkin olduğu ve mahkemesince de kararda basit yargılama usulünün takdiren uygulanmadığı hususuna değinildiği gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde;

İsabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

14.07.2021 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7331 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrasına eklenen “175 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca duruşma günü belirlendikten sonra basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme gereği basit yargılama usûlüne tabi olan inceleme konusu kasten yaralama suçundan Mahkemece duruşma günü belirlenerek yapılan yargılama sonucunda hükümlü hakkında hükmün açıklanması suretiyle adlî para cezası verilmiş olması nedeniyle bu aşamada artık basit yargılama usûlünün uygulanma imkânı kalmadığı,

kaldı ki Mahkemece basit yargılama usûlünün uygulanmaması takdir edildiği belirlenmekle, merci tarafından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik itirazın basit yargılama usûlünün değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle kabulüne verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.06.2022 tarihli ve 2022/553 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,