Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/4122 E. , 2024/3539 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3711 (E) ve 2023/362 (K) SUÇ : Yardım veya bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme sonucu ölüme neden olma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurusunun esastan reddi ile hü
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/4122 E. , 2024/3539 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3711 (E) ve 2023/362 (K) SUÇ : Yardım veya bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme sonucu ölüme neden olma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması 1.Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde; 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. 2.Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı ve türü gözetildiğinde kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik olarak aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılan vekilinin anılan hükmü "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, sadece suç vasfı ile sınırlı olarak kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 3.İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Katılan vekiilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.07.2022 tarihli ve 2020/200 Esas, 2022/233 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 98/2, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına, karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 03.02.2023 tarihli ve 2022/3711 Esas 2023/362 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; sanığın ihmali davranışla öldürme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması gerektiğine, ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Olay günü arkadaşları olan sanık ... ve temyiz dışı sanık ... ile buluşup onları evine davet eden maktul ...'ın evin anahtarını sanık ...'a verip kendisi bira almaya gittiği, saat 00:50 sıralarında tekrar eve gelen ve kapıyı çalan maktulün kapının açılmaması üzerine binanın çatısına çıkarak beline dolayıp düğümlediği anten kablosunu güneş enerjisi deposunun demir ayağına bağlayarak bu şeklide çatıdan aşağıya sarkmak suretiyle çatının altında bulunan evine balkondan girmeye çalıştığı sırada beline doladığı kablonun kopması neticesinde beton zemine düşerek ağır şekilde yaralandığı, maktulü gören tanıkların ihbarı üzerine saat 06:55 sıralarında hastaneye kaldırılan maktulün aynı gün saat 10:15 sıralarında tedavi gördüğü hastanede yaşamını yitirdiği, sanıkların ise beyanları ile de sabit olduğu üzere, binadan çıkış yaparak maktulün bulunduğu yerden geçtikleri, maktulün getirdiğini bildikleri bira şişelerinin bulunduğu poşeti dairenin kapısında görüp aldıkları, olay yerine geldikleri ve maktule ait aracı binanın önünde gördükleri, ancak maktulü görmediklerine yönelik savunmalarına itibar edilmemiş olup, evine girmeye çalışırken düşüp ağır şekilde yaralanması dolayısıyla bilincini kaybeden ve kendini idare edemeyecek duruma gelen maktule yardım etmeyerek ve durumu derhal ilgili sağlık ve kolluk birimlerine bildirmeyerek yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçunu işledikleri anlaşılmıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, katılan vekilinin suç vasfına ilişkin talebinin yerinde olmadığı anlaşıldığından katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR 1. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden; 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2. Sanık Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükmüne Yönelik Katılan Vekilinin Temyizi Yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 03.02.2023 tarihli ve 2022/3711 Esas, 2023/362 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2024 tarihinde karar verildi.