Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/4245 K.2024/7268

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yozgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.06.2022 tarihli ve 2022/62 Esas, 2022/177 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında, maktule yönelik olası kastla öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 21/2, 62. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 28.03.2023 tarihli ve 2023/326 Esas, 2023/760 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca yargılama giderleri yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçun sabit olmadığına, eksik incelemeye, illiyet bağı bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmadığı anlaşılmış ise de, bu hüküm kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olduğundan infaz aşamasında re’sen nazara alınması mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eylem uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, eksik inceleme bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 28.03.2023 tarihli ve 2023/326 Esas, 2023/760 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan netice ceza miktarı ile sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Yozgat

2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞIOY 04.10.2020 tarihinde saat: 20.00 sıralarında baş ağrısı, mide bulantısı ve gözlerde rahatsızlık sebebiyle maktulün hastaneye başvurduğu, saat 23.00 sularında hastanenin acilinde öldüğü, otopsi raporuna göre maktulün kanında 439 mg/dl, göz içi sıvısında 839 mg/dl metanol bulunduğu metil alkol zehirlenmesi sonucunda ölümün meydana geldiği anlaşılmışsa da.

Maktulün annesi ile tanık ...’in beyanlarından anlaşılacağı üzere, 03.10.2020 günü maktulün akşam saatlerinde maktulün sanığı arayarak daha önceden de aldığı ve sanığın ürettiği alkolden bir şişe istediği, tanık ...’in sanıktan alkolü alarak maktule teslim ettiği, ertesi gün yukarıda belirtilen şikayetler sebebiyle annesiyle birlikte gittiği hastanede öldüğü belirlenmiştir.

Tanık ... ve ...’ın beyanlarından maktulün alkol bağımlısı olup kolonya dahi içtiğinin anlaşıldığı, tanık ... sanıktan aldığı alkolü maktule verirken maktülden kolonya içtiğini duyduğunu beyan etmiştir. Maktulün annesi ve kardeşi de maktulün alkolik olduğunu ve sürekli alkol aldığını teyit etmişlerdir. Tarım ve Orman Bakanlığı Tütün ve Alkol Dairesi Başkanlığının raporunda.

Türk Gıda Kodeksi Distile Alkollü İçkiler Tebliğine göre distile alkollü içkilerin içerebilecekleri en fazla metanol miktarı % 100 alkolde 1.500 gram/hl olarak belirtilmiş, sanıkta elde edilen materyaller üzerinde yapılan incelemede 1 numaralı şişede % 96 etil alkol, 2 numaralı şişedeki numunede ise % 47 etil alkol tespit edildiği, metil alkol tespit edilmediği belirlenmiştir.

Adli Tıp Ankara Grup Başkanlığı Kimya İhtisas Dairesi Toksikoloji Şubesinin raporunda maktulün odasında bulunan 5 adet numunenin incelenmesinde 2 ve 4 numaralı numunelerin % 96 etanol, % 6 metanol içerdiği diğer numunelerde metanol bulunmayıp % 47 ila % 96 arasında etanol bulunduğu tespit edilmiştir. Otopsi raporunda maktulün kanında 439 mg/dl, göz içi sıvısında 839 mg/dl metanol bulunduğu ve ölümün metil alkol zehirlenmesi sonucu gerçekleştiği anlaşılmıştır.

Tüm raporlar ve anlatımlar ile sanığın savunması birlikte değerlendirildiğinde; maktulün ölümden bir gün önce sanıktan bir şişe içki getirttiğinin sabit olmasına karşın ölüme sebebiyet veren metil alkolün maktulün evinden alınan iki ayrı numunede tespit edildiği, ayrıca sanığın içki yapımında kullandığı ve kolluk tarafından el konulan alkol üzerinde yapılan incelemede, yalnızca etil alkole rastlandığı, metil alkol tespit edilemediği anlaşılmakla, maktulün ölümüne sebep olan metil alkolün sanıktan gelen içkide bulunduğuna dair herhangi bir tespit olmadığı,

sanığın yaptığı içkiden metil alkol bulunduğuna dair başkaca bir delil de elde edilemediği, esasen tanık anlatımlarında anlaşılacağı üzere maktulün kolonya dahil bulduğu alkolü içtiği ve alkolik olduğu göz önünde bulundurulduğunda sanığın müsnet suçu işlediğine dair delil elde edilememesi sebebiyle beraat etmesi gerektiği kaanati olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.