Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/427 K.2024/5480

Sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299. maddesinin birinci fıkrası gereği kanunen reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.11.2021 tarihli ve 2019/181 Esas, 2021/739 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin 22.01.2022 tarihli ve 2021/3437 Esas, 2022/213 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlemediğine, öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına, haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Mağdur ... ile sanık ...'ın uzaktan akraba oldukları, mağdurun, sanığın uyuşturucu madde kullandığını sanığın amcasına söylemesi nedeniyle sanığın mağdura husumet beslediği ve olaydan bir süre önce mağduru arayarak "uyuşturucu madde kullandığımı ... amcama sen söylemişsin, seni vuracağım'' dediği, olay günü mağdurun ikametinden çıkıp aracının yanına geldiği sırada cadde üzerinde siyah renkli arabasının içinde bekleyen sanığın, camdan mağdura bağırarak bir şeyler söylediği, elinde bulunan av tüfeği ile aracın içinden mağdura doğru ateş ettiği ve yaraladığı,

ardından arabası ile mağdurun yanına yaklaşarak tüfek ile bu kez başına doğru ateş edip yaraladığı, mağdurun alınan adli raporlarda vücudun farklı bölgelerinde saçma girişleri olduğu, hayati tehlikesinin bulunmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı, sol maksillar sinüs anterior duvar kırığının hayati fonksiyonları 2. derecede etkilediği, sanığın olaydan sonra kaçtığı ve olaydan 4 gün sonra yakalandığı, anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu,

sanığın önceye dayalı husumeti bulunan mağdura öldürmeye elverişli tüfekle hayati bölgelerini hedef alarak birden fazla kez ateş ettiği, mağdurda meydana gelen yaralanmaların niteliği ve yerleri, sanığın hedef aldığı hayati bölgeler bir arada değerlendirildiğinde suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, sanık lehine haksız tahrik indiriminin uygulanma koşullarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın eylemi ile orantılı şekilde ceza tayin edildiği anlaşıldığından,

sanık müdafiin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin 22.01.2022 tarihli ve 2021/3437 Esas, 2022/213 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Denizli