Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/4373 K.2023/7657

Kanun’un 308 ... maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık ...'un kardeşleri ile husumetli oldukları amca çocukları arasında ani gelişen kavgaya katıldığına ve maktul veya mağdura yönelik eylemde bulunduğuna dair aleyhine maktul ve mağdurun kardeşleri olan tanık ...'in soyut beyanları dışında başkaca herhangi bir delil mevcut olmadığı gibi sanıklar ... ve ...'ın aleyhlerine ...'in soyut beyanı dışında başkaca herhangi bir delil bulunmadığı gerekçesiyle beraatlerine karar verilmiş olması karşısında tanık ...'in sanık ... aleyhine beyanlarına da itibar edilmesinin mümkün olmadığı,

olay anına ait kamera görüntülerinin net olmadığından olaya karışan kişilerin tespitinin yapılamadığı, ancak görüntülerde kavgaya karışan toplam üç kişinin tespit edilebildiği, sanık ...'un giysilerindeki kan bulaşığının maktul veya mağdura ait olmadığının anlaşıldığı, yine sanığa ait cep telefonunun olay sırasında olay yerinden sinyal veriyor olmasının, ilçe merkezindeki baz istasyonunun geniş bir alanı kapsaması nedeniyle mümkün olduğu,

zaten sanığın da savunmasında olay yerine çok uzakta olmadığını civarda alışveriş yaptığını beyan etmesi nedeniyle aleyhe değerlendirmeye müsait olmadığı,sanık ...'in savunmalarının aksine, ...'i kasten öldürme ve ...'i kasten öldürmeye teşebbüs etmek eylemlerine iştirak iradesiyle suçun karar aşamasında veya icrası sırasında fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek,

fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmak suretiyle, müşterek fail olarak katıldığına dair mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde atılı suçlardan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu dolayısıyla bu yönde bozma kararı verilmesi gerektiğinden bahisle onama ilâmının kaldırılmasına ve sanık müdafiinin temyiz istemlerinin kabulüyle hükmün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanığın aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunarak üzerine atılı suçu işlemediğini belirttiği, sanığın savunmalarının tanık anlatımlarıyla doğrulanmadığı, eylemden sonra gerek üzerindeki bıçağı başka birisine vermeye çalışması, gerekse üzerindeki kan lekelerini silmesi şeklinde delil karartmaya yönelik eylemleri, HTS raporları ve kriminal raporları birlikte değerlendirildiğinde sanığın en başından beri olay yerinde olduğu inceleme dışı sanıklar ...ile ...'ın maktulü kovalamasından sonra eyleme dahil olarak aynı fikir ve eylem birliği içerisinde,

iştirak halinde fiil üzerinde birlikte hakimiyet kurarak maktulü kasten öldürdükleri ve yine katılanı kasten öldürmeye teşebbüs ettikleri anlaşıldığından atılı suçlardan ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy çokluğuyla REDDİNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308 ... maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 06.04.2023 tarihli ve 2022/7508 Esas, 2023/1751 Karar sayılı onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.12.2023 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy) KARŞIOY Sanık ...'un, maktul ...'i öldürmek, katılan ...'ı öldürmeye teşebbüs etmek suçlarına iştirak ettiğine dair mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığı düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmamaktayım. Diğer sanıklar savunmalarında, sanık ...'un olay anında olay yerinde bulunmadığını beyan etmişlerdir.

Olay yeri kamera görüntülerinde, iki şahsın (sanıklar ... ve Necdet) kendilerine doğru yürümekte olan (maktul) şahsı kovalamaya başladıkları, sonra da üçüncü bir şahsın da bu kovalamaya dahil olduğu, diğer delillerle birlikte yapılan değerlendirmede bu üçüncü şahsında sanık ... olduğu belirtildiği halde, görüntülerde olmayan dördüncü kişi olarak sanık ..., öldürme olayına iştirak ettirilmiştir.

Yine olay yeri kamera görüntülerinde, mağdur ...'ı kovalayıp yaralayan şahısların iki kişi oldukları, bu şahısların sanıklar ... ve ...oldukları sabit olduğu halde, maddi ve fizikî tesbitin aksine olarak sanık ...'un mağdur ...'ı öldürmeye iştirakine dair kabul mümkün görülmemiştir.

Yerel mahkemenin kabulünde, sanıklar ...ve ...'ın maktulü kovaladıklarının bundan sonra olay yerine gelen mağdur ...'ın, sanıklar ...ve ...'ı yaralayarak kaçması üzerine, aynı sanıkların Vedat'ı kovaladıkları belirtilmiştir.

Sanık ...'un montundaki kanın maktul ve mağdur ...'a ait olmayıp kendi kardeşi ...'a ait olması, bu nedenle bu kanın bir şekilde kardeşi olan sanık ...'a bulaşmasının mümkün ve muhtemel olması karşısında, maktul ve mağdur ...'a karşı işlenen suçlar yönünden sanık ...'un aleyhine maddi delil olamayacağı açıktır.

Sanık ...'un olay gün ve saatinde telefonunun .... ilçe merkezinde sinyal almasının üzerine atılı suçları işlediğine delil sayılamayacağı, olay yerinin ... ilçe merkezi olduğu, ... ilçe merkezindeki baz istasyonunun çok geniş bir alana sinyal yaymasının mümkün olduğu karşısında, bu husus da aleyhe delil kabul edilememiştir.

Sanık ...'un, diğer sanıkların ağabeyi olması, olaydan sonra hastane bahçesinde onlardan aldığı bıçakları hastane polisine teslim etmesi aleyhine delil teşkil etmemektedir. Sanık ...'un, olay yerinde olduğuna dair tanık ...'in, maktul ve mağdur ...'ın kardeşi olup tarafsız olmaması, aleyhine ifade verdiği sanıklar ... ve ...'in de bu nedenle beraatlerine karar verilmiş bulunulması karşısında, aleyhe olarak hükme esas kabul edilmesi mümkün görülmemiştir.

Bu itibarla, sanık ...'un, ...'i öldürmek ve 'ı öldürmeye teşebbüs etmek suçlarına katıldığına dair mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak açık ve kesin sübut delili bulunmadığından, sanığın her iki suçtan beraatine karar verilmesi kanaatinde olduğumdan, itirazın reddi yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.