Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/4375 K.2024/365

Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğundan temyizi kabil olmadığı,

2. Sanık ... hakkında ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, sanık ... hakkında ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2014/297 Esas, 2015/1626 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık ... hakkında ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, b.

Sanık ... hakkında ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

c. Sanık ... hakkında ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve aynı maddenin son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'nın temyiz sebebi; hakkında verilen cezayı temyiz etmek istediğine, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Sanık ...'in temyiz sebebi; ... ile boğuşma sırasında yanlışlıkla bıçaklandığına, suç kastının bulunmadığına, ... ve kardeşinin üzerine gelmesi nedeniyle suçu işlediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdur ...'in olay tarihinde sanık ... ile birlikte yaşadığı, müşterek çocuklarının bulunduğu, sanık ...'nın ayrı eve çıkmak isteyen ... ile tartıştığı, onu basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, ...'i ailesi ve komşularla görüşmemesi için eve kilitlediği, evden çıkmasına izin vermediği, ...'in kardeşi ...'yı arayıp durumdan haberdar ettiği, ...'nın gelip ... ve çocukları evden çıkardığı, birlikte evden ayrıldıkları, sokak üzerine ... ile ...'in bu mesele nedeniyle tartışmaya başladığı,

...'in cadde üzerinde bulunan kasap dükkanından aldığı bıçakla ...'yı sol kolda damar kesisi nedeniyle ... tehlike meydana gelecek şekilde yaraladığı, ...'in neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, ...'nın basit kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarından mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanıkların savunmaları, mağdur ve tanık beyanları, adli raporlar, tutanaklar, ekspertiz raporu, nüfus ve adli sicil kayıtları ile yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır. IV.GEREKÇE 1. Sanık ... hakkında ...'e yönelik kasten yaralama suçu yönünden.

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşıldığından sanığın temyiz istemlerinin reddine karar verilmiştir. 2. Sanık ... hakkında ...'ya yönelik kasten yaralama suçu yönünden; a.

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/8 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunlukları yönünden yapılan değişikliğin infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmekle bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. b.

Uygulama sonucu bulunan sonuç cezanın 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak belirlenmesi ile eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. c. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

sanık ...'in yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, sair yönlere ilişkin yapılan incelemede eleştiri nedenleri dışında hukuka aykırılık görülmemiştir. 3. Sanık ... hakkında ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçu yönünden. Sanığa yüklenen suçun gerektirdiği cezanın yasada belirtilen türü ve üst sınırına göre.

5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki 8 yıllık asli zamanaşımı süresine tabi olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinde yer alan ve zamanaşımını kesen en son işlem olan 19.11.2015 tarihli mahkumiyet kararı ile temyiz inceleme tarihi olan 17.01.2024 tarihi arasında 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin dolduğu tespit edilmiştir.

V. KARAR

1. Sanık ... hakkında ...'e yönelik kasten yaralama suçu yönünden.

Hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz istemlerinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Sanık ... hakkında ...'ya yönelik kasten yaralama suçu yönünden. Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle ...

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2014/297 Esas, 2015/1626 Karar sayılı kararında sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedenleri dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 3. Sanık ... hakkında ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçu yönünden.

Gerekçe bölümünde (3) numarada açıklanan nedenle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2014/297 Esas, 2015/1626 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının,