Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/4411 K.2023/4586

Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.680,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 22.10.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 03.04.2023 tarihli ve 2022/19597 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.05.2023 tarihli ve KYB-2023/41279 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.05.2023 tarihli ve KYB-2023/41279 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

“Dosya kapsamına göre, adı geçen sanığın 13.04.2018 tarihinde müşteki oğlu ...'ı kasten yaralama eylemine ilişkin olarak, Germencik Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27.10.2020 tarihli ve 2018/1333 soruşturma, 2020/668 Esas, 2020/660 sayılı iddianame ile açılan dava üzerine Germencik Asliye Ceza Mahkemesinin 22.09.2021 tarihli ve 2020/814 Esas, 2021/793 sayılı kararı ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmiş ise de, sanığın yargılamaya konu eylemi hakkında daha önceden Germencik Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2019 tarihli ve 2018/1336 soruşturma, 2019/10 Esas,

2019/9 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında açılan dava üzerine yapılan yargılama neticesinde Germencik Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2021 tarihli ve 2019/94 Esas, 2021/679 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, 'Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.' şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin. “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrasının ise.

“Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2. Bu kapsamda incelenen dava dosyasının değerlendirilmesinde.

Germencik Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.10.2020 tarihli ve 2018/133 Soruşturma, 2020/668 Esas, 2020/660 İddianame numaralı evrakı ile hükümlü hakkında şikâyetçi ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereği kamu davası açılması üzerine Mahkemece hükümlü hakkında basit yargılama usûlü uygulanarak adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Oysa Germencik Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 08.01.2019 tarihli ve 2008/1336 Soruşturma, 2019/10 Esas, 2019/9 İddianame numaralı evrakı ile aynı hükümlü hakkında aynı eylem nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereği kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama neticesinde Germencik Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2019/94 Esas, 2021/679 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası,

5271 sayılı Kanun'un 251 ... maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.680,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararın itiraz edilmeksizin 21.01.2022 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

3. Hükümlü hakkında aynı fiil nedeniyle, önceden açılmış bir dava bulunduğundan mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği dikkate alınmadan mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Germencik Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.09.2021 (karar başlığında 30.03.2021) tarihli ve 2020/814 Esas, 2021/793 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin cezanın kaldırılmasını gerektirdiği belirlendiğinden.

“Sanık ... hakkında şikâyetçi ...'a yönelik kasten yaralama suçundan Germencik Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.10.2020 tarihli, 2018/133 Soruşturma, 2020/668 Esas, 2020/660 İddianame sayılı evrakı ile açılan kamu davasının, aynı suçtan dolayı daha önce açılmış bir dava olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca REDDİNE, Germencik Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.09.2021 (karar başlığında 30.03.2021) tarihli ve 2020/814 Esas,