Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/442 K.2024/2948

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, yerel mahkemece verilen beraat kararı istinaf merci tarafından mahkûmiyet kararı verilmesi suretiyle hüküm türü değiştirildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.08.2020 tarihli ve 2019/386 Esas ve 2020/189 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, ''..sanığın savunmasının aksine cezalandırılmasına yeterli, her türlü

şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil elde edilemediğinden ve yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması..'' nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 24.02.2021 tarihli ve 2020/2105 Esas, 2021/587 Karar sayılı kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet Savcısının (aleyhe) istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının, ''sanığın üzerine atılı suçun sabit olması sebebiyle'' kaldırılmasına ve sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (son) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, dosya kapsamında toplanan delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Katılan ...'nin olaydan bir yıl önce arkadaşı ...’in evine gittiğinde sanık ... ve temyiz dışı suça sürüklenen çocuk Melike Yıldız’ın eve geldikleri, ayrı bir odada kaldıkları ve daha sonra da bu şahıslar hakkında uyuşturucu temin etmek suçlarından kolluk kuvvetlerince soruşturma yapıldığı, sanık ... ve Melike'nin olayın kolluğa katılan tarafından intikal ettirildiği düşüncesi ile husumet besledikleri, olay günü ormanlık bir alanda buluşan taraflar arasında çıkan tartışmada sanık ...'in taş ile katılana vurarak hayati fonksiyonlarına etkisi hafif (1.) derecede kemik kırığına ve yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda;

2. Sanığın, katılanı, hafif (1.) derecede kemik kırığına ve yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaraladığı olayda; birden fazla nitelikli hali (5237 sayılı Kanunun 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve aynı maddenin birinci fıkrasının (c) bendi ) ihlal ederek eylemini gerçekleştiren sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince temel cezaya hükmedilirken, katılanda meydana gelen zarar ver tehlikenin ağırlığı uyarınca aynı Kanunun 3. maddesindeki ''orantılılık'' ilkesi ve 61. maddesindeki kıstaslar dikkate alınarak, hakkaniyete uygun ve sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte

gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, katılanın olayın sıcaklığı ile alınan kolluk ifadesinde sanık ...'in taş ile vurarak yaraladığını belirttiği ve bu beyanını doğrulayan adli tıp raporunun içeriğine göre eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 24.02.2021 tarihli ve 2020/2105 Esas, 2021/587 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,