Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/452 K.2024/2959

İlk derece mahkemesince verilen kararın bölge adliye mahkemesince duruşma açılarak hapis cezasının artırılması nedeniyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İzmir 51. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2021 tarihli ve 2020/332 Esas, 2021/269 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11.10.2022 tarihli ve 2022/511 Esas, 2022/2895 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının ''..suçun işleniş şekli ve katılanda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı uyarınca temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayinini gerekmesi..'' sebepleriyle kaldırılması ile sanık hakkında katılana yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış

kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 1 yıl 1 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; hükmün gerekçeden yoksun olduğuna, suç işleme kastıyla hareket edilmediğine, meşru savunma ve sınırın aşılması müesseselerinin uygulanma koşullarının oluştuğuna, hükmolunan cezanın fazla olduğuna, 2. Cumhuriyet Savcısının temyiz sebebi, haksız tahrik hükmünün uygulama yerinin bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ile katılanın aynı mahallede oturdukları ve her ikisinin küçük yaşta çocuklarının bulunduğu ve sanığın çocuğunun, katılanın çocuğunu dövmesine yönelik iddialar nedeniyle aralarında anlaşmazlık bulunduğu, olay günü yine aynı nedenle tartışmaya başladıkları, sanığın, 9 yaşındaki çocuğunun katılan tarafından dövüldüğünü düşünerek evinden aşağıya indiği ve burada kavga etmeye başladıkları ve sanığın elinde herhangi bir cisim olmaksızın katılana vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve hayati fonksiyonlarını orta (2.) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, katılanın beyanını doğrulayan adli tıp raporunun içeriğine

göre, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucu oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek tayin edildiği, katılanın oğluna ait bisikleti sanığın oğluna doğru fırlatması ve parmağını sanığa doğru sallaması sebebiyle sanık lehine haksız tahrik indiriminin asgari düzeyde uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediği, meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11.10.2022 tarihli ve 2022/511 Esas, 2022/2895 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 51. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,